ما مضطربانِ گوشی به دست!

فکری جدی برای اضطرابت بکن
فکری جدی برای اضطرابت بکن

یک.

در میهمانی نشسته‌ای و با اقوام یا دوستانِ دلخواه، می‌گویی و می‌خندی و کِیف می‌کنی. ناگهان چشمت می‌افتد به یک نفر از آشنایان که گوشه‌گیرانه، سرش در گوشی‌اش هست!

احتمالاً این جملات از ذهنت می‌گذرد:
عجب آدم بی‌ملاحظه و بی‌شعوری! خب دو دِیقه اون موبایل کوفتیو بذار کنار!


دو.

مدت‌ها است یک کاری را باید تحویل بدهی. مدت‌ها است باید یک حساب‌کتاب عقب افتاده را انجام بدهی. مدت‌ها است قرار است یک کار را کامل بکنی.
اما نمی‌کنی!
در عوض هر وقت می‌خواهی سراغش بروی، دستت به سمت گوشی‌ات پیش می‌رود و گوشی را در آغوش می‌گیرد و آرام می‌گیری و قدم در راه فراموشی و آرامش می‌گذاری!

می‌بینی؟!

ما در بسیاری از اوقات از اضطراب‌ها و استرس‌ها و ناخرسندی‌های زندگی، به گوشی‌های هوشمندمان پناه می‌بریم.

برای همین اینقدر در برابر آن بنده و آسیب‌پذیر هستیم.


چه گِلی به سر بگیریم؟

به جای مقابله با این رفتار (گوشی‌بازی) یا رفتارهای مشابه، فکری جدی برای اضطراب‌ات بکن.
ببین چرا داری به جای مواجهه‌ی بالغانه و حل و فصل مسائل زندگی، از آنها اجتناب می‌کنی؟!
این را بدانیم که ریشه بسیاری از اهمالکاری‌ها، تنبلی‌ها، وقت تلف کردن‌ها، اضطراب است؛
اِض
طِ
راب!


پ‌ن: این را اولِ اولِ اول، برای خودم نوشتم.


محمدجعفر زاهدپور | روانشناس