.
قدردان زندگی بودن برای من به مثابه یک پیادهروی طولانی مدت است. مثل وقتی که بعد از پیادهروی به نفس افتادهاید اما همچنان به دلیل سروتونین بالایی که ترشح شده؛ شاد هستید، لبخند میزنید، میخندید. چون از کل هفته انرژی بیشتری را در آن لحظه تجربه میکنید، پس؛ رضایت دارید.
وقتی در طول زندگی یاد بگیریم در همه سختها و با وجود همه چالشها، قدردان حضورمان در همین لحظه و اکنون باشیم، با هوشیاری بیشتری عبور میکنیم. ناخودآگاه راهحلهای بیشتری در مغزمان ظاهر میشوند یا که نه حداقل میدانیم که الان شرایط اینگونه است و کمتر عذاب میکشیم.
من خیلی دیر قدردانی را یاد گرفتم. بهتر است بگویم هنوز هم یاد نگرفتم.
من خیلی دیر شروع به تمرین قدردانی کردم. شما چطور؟
.
