بسی رنج بردیم در زندگی تا این رو فهم کردیم. فهم که نه. تجربه زندگی؛ کمی به این حس نزدیکمون کرد. راستش با خوندن این جمله از آدام گرنت نازنین: «استقامت، وجود اراده است، نه فقدان سختی». و هزاران جمله مشابه دیگه، و نه تا وقتی که با پوست و گوشت و استخون یه چیزی رو با همه وجود حس نکرده باشی؛ فهمش نمیکنی.
به همین خاطر هست که یاد میگیریم رنج نه کم میشه و نه تموم. بلکه نوع نگاه ما به این رنج بیپایان اون رو از حالت دردی جانکاه به حالتی برای استمرار رشد تبدیل میکنه.
گفتم دستاورد جدیدم و باهاتون به اشتراک بگذارم. بعداً میام از نحوه رسیدن بهش میگم.
والسلام. نامه تمام!
