شقایقِ لاله!

پارسال، با چندتا از دوستانم توی (بیابونهای) دانشگاه راه میرفتیم، گل های سرخ با سینه های داغ دیده ی سیاهِ کم جونی رو دیدیم، بحث شروع شد که این چه گلیه؟! یکی از بچها اول کار از بحث کنار کشید و گفت نمیدونم، دومی گفت لاله است، لاله اینجوره، قرمزه اینجا آب کم خورده، لا جون‌ه(کم جان، کم توان)، اون یکی به داغ سینه های گل اشاره کرد و گفت لاله این ها رو نداره و فقط لاله واژگونه که اینجوره، تو دشت و دمن هم سبز میشه، این لاله واژگونه!
من که بچه‌ی شهرستان بودم و عاشق گل، گلها رو خوب میشناختم، گفتم این گل، شقایقه، از همونایی که تا هست زندگی باید کرد...

منبع عکس: /http://shomalgardi.com
منبع عکس: /http://shomalgardi.com


دوستی که معتقد بود لاله واژگونه روی حرفش پافشاری کرد و شروع کرد به تحقیر و بد رفتاری!
با اطمینان گفتم من این گل رو میشناسم، اشتباه نکن، شقایقه، خلاصه از ما اصرار و از اون اصرار و دوباره افتادیم رو دنده‌ی لجبازی! که دوستی که گفت لاله است اون رو چید، گل رو چید و گفتم شقایق تا زمانی که رو شاخه است عمرش زیاده بچینی زود میمیره اگه تا اونور خیابون گلبرگاش نریخت حرف فلانی درسته، در همین حین هم داشتم توی گوگل عکسای شقایق و لاله واژگون رو نشون دوستم میدادم و اون میگف نه اینجا آب کم خورده اینجور شده.
رسیدیم اون ور خیابون، حرف رو کم کنی و اینها نبود، شرطی هم در کار نبود، اما خب حرفی بود که من زده بودم! من مطمئن بودم به حرفم، به درستیش، و گوگل هم براشون نشونه‌ی راستی حرفم نبود، گلبرگ ها هنوز نریخته بود، ساکت شدم...
دوستم شروع کرد به گفتن اینکه، "من بچه کوه و صحرام، هفته پیش با بچها هم رفته بودیم دشت لاله واژگون میدونم که این لاله واژگونه عمرشم طولانیه تو آب باید بذاریش" جمله آخرش تموم نشده بود که تمام گلبرگهای شقایق ریخت...

گاهی وقتا هر چقدر دلیل و مدرک میاری، ثابت نمیشه حرفت، خونده نمیشه حرفت، فهمیده نمیشه، گاهی وقتا بجای سعی کردن تو درست کردن اشتباه، یا فهموندن حرف درست به بقیه، باید ساکت بشی، اجازه بدی زمان کار خودشو بکنه و شرمندگیش رو بذاره برای اون شخصی که تحقیر میکنه، توهین میکنه، بدرفتاری میکنه...
گاهی وقتا که نمیدونی، بهتره بگی نمیدونم، خیلی راحت، هیچ جوری هم بقیه رو آزار نمیدی خودت رو هم آزار نمیدی! شنونده ای یا درسته یا غلط!
گاهی وقتا گمان میکنی میدونی، ولی دلیل کافی و مدرک کافی برای حرفت نداری! بهتره بگذری از بحث، قبول کنی که مدرک نداری! قبول کنی ممکنه اشتباه کنی!!
گاهی وقتا فکر میکنی درست میگی، تا جایی بحث کردن درسته، از جایی به بعد مشخص نمیشه تعصبه یا منطق! یا مدرک بیار، یا به زمان اجازه بده واقعیت رو آشکار کنه.