حالا که اینترنت قطع شده و دسترسی عموم مردم من جمله خودم به اینترنت نسبتا آزاد قبل بسیار محدود شده و محدود به حضور در شرکت هست، دوست دارم بیشتر وقت بذارم و روی ارائه پژوهش هایی که داشتم وقت بذارم. بحثی که قصد دارم شروع کنم مربوط به پژوهشی است که در مابین سالهای 1401 و 1402انجام دادم و در مخزن طرحهای پیشنهادی انجام نشده قرار دادم. طرحهایی که اگر یک زمانی کسی بدنبال آنها بود و کسی سراغی گرفت از آرشیو خارج شوند و آماده ارائه باشند. قصدم از انتشار چنین پژوهش و در نهایت طرح پیشنهادی ام آگاهی عمومی و شاید منبعی برای پیگیری افرادی است که در گوشه ای از اینترنت نسبتا پهناور اگر چشمشان خورد مطلب من را هم بتوانند ببینند، ارزیابی کنند و اگر نظرشان جلب شد استفاده ای هرچقدر کم از آن ببرند.
تعداد شماره هایی که این مطلب را ادامه خواهم داد نمیدانم اما سیر بحث احتمالا به این شکل خواهد بود:
بررسی ادبیات حقوق مخاطب در میان نظریه پردازان و دانشمندان
حقوق مخاطب در کشور های صاحب رسانه غربی: آمریکا و انگلستان و قوانین اتحادیه اروپا
حقوق مخاطب در کشورهای صاحب رسانه شرقی: چین و ترکیه (کره و ژاپن و روسیه اگر منابعش منسجم بشود)
حقوق مخاطب در ایران: راه رفته و مسیر پیش رو
اگر سوالی، نکته ای، پیشنهادی یا دوست داشتید که به موضوع خاصی توجه بیشتری بشه خوشحال میشم کامنت بدید؛ هم باعث شناخت بیشتر من از مخاطبین این مطلب میشه و هم میتونه در روند انتقال مفهوم مناسب با دغدغه های خوانندگان بسیار کمک کنه.
