کاغذ بهترین و چوب زیباترین بود

یاهو

فیلم «no other choice» از پارک چان ووک بهترین فیلم امسال بود. فیلمی که مثل بیشمار محصول هم‌سال خودش از کشور آمریکا مخاطب را یک کودن با ضریب هوشی هشتاد در نظر نگرفته. فیلم بازیگوشی که حرفی برای گفتن دارد ولی دنیا را آنقدر جدی نمی‌گیرد که بخواهد این حرف‌ها را در زرورق دیالوگ‌های شعاری و اکت‌های نخراشیده به مخاطب برساند. بهلول‌وار کارش را می‌کند و در می‌ورد. البته این حرفم به معنای سرسری بودن فیلم نیست. مهم‌ترین نکته همین که جناب پارک چان ووک برای ساخت فیلم تابع قوانین و مقررات کمپانی نبوده. با اختیار تام فیلم خودش را ساخته. بعضی جاها با دوربین رقص والس رفته، یک بازی درجه یک از بازیگرهایش گرفته و مطمئنا سر تدوین فیلم هم کلی صفا کرده. نتیجه همان شده که باید می‌شده. یک قصه سر و شکل دار که به بامزه‌ترین شکل روایت شده. یک معامله دو سر برد. سازنده با ساختش کیف کرده و بیننده با تماشایش. منتقد و متاکریتیک و آکادمی اسکار و حتی‌تر گیشه سگ کی باشند که بخواهند این فیلم را قیمت بگذارند. اینقدر فیلم‌های پرسروصدای امسال توزرد از آب درآمده‌اند که اگر تا سه مرتبه هم از بنده بپرسند بهترین فیلم امسال؟ جوابم همین یک کار خواهد بود ولی اگر سوال را تغییر دهند و بپرسند لذت‌بخش‌ترین تجربه بصری امسالت چی بود؟ باید عرض کنم «train dreams» که متنقد سلام سینما درست ترجمه‌اش کرده بود. رویاهای قطاری. این فیلم را تنها ببینید. فیلم را در سکوت دلگیر عصر جمعه ببینید. نه برای کوک شدن احوالتان. اتفاقا برای اینکه برخی غم‌ها را تنها با تماشای برخی غم‌های دیگر می‌شود التیام داد. عجب سینماتوگرافی‌ای برادر! عجب سینماتوگرافی‌ای! کلینت بنتلی با این فیلم نشان داد کارگردان خوش‌آتیه و صاحب فکری است ولی مطمئنا اگر دوربین را به آدولفو ولوسو نمی‌سپرد قطعا فیلم به چنین منزلتی نمی‌رسید. فیلم، فیلم بازمانده‌ها است. آن‌ها که با جای خالی عزیزشان نمی‌دانند چکار کنند. در راه مانده‌هایی که نه می‌توانند به گذشته برمی‌گردند و نه از آینده خبری دارند. اگر این جملات وصف حال شما است پس بخزید به یک گوشه و پای این فیلم و همراه جول اگرتون به لحظات نابی از زندگی خیره شوید. با صدای رودخانه، تصاویر دلکش جنگل و بوی چوب نیم سوخته به این حدیث رسول خدا فکر کنید: مرا با دنيا چه كار!؟ همانا حكايت من و دنيا حكايت مسافرى است كه در يك روز تابستانى براى خواب نيمروز در سايه درختى فرود مى آيد و سپس آن جا را ترك مى كند و مى رود.