سلام، من مژده شکریساز هستم، یه ایرانی که تو ونکوور کانادا، مسیر زندگی و کارم رو با عشق و پشتکار ساختم. تو این بلاگ، میخوام داستانم رو با لامباردو، رستوران ایتالیایی محبوب ونکوور، باهاتون به اشتراک بذارم؛ جایی که نهفقط یه رستوران، بلکه بخشی از قلب و رویای منه.
وقتی به کانادا اومدم، با خودم سالها تجربه تو آموزش، مدیریت و خدمات بینالمللی از ایران آوردم. ونکوور، با بازار رقابتی رستورانهاش، جای سختی برای شروع بود. اما من به جای ترسیدن، این رقابت رو یه فرصت دیدم. وقتی مدیریت لامباردو رو به عهده گرفتم، هدفم فقط حفظ یه رستوران قدیمی نبود؛ میخواستم روح تازهای بهش بدم و به یه تجربه بهیادموندنی برای مشتریها تبدیلش کنم.
با مطالعه بازار و رفتار مشتریها، فهمیدم که لامباردو پتانسیل خیلی بیشتری داره. با ترکیب دانشم و عشقم به خلق فضاهای خاص، شروع کردم به بازسازی هویت این برند. امروز، لامباردو نهفقط یه نام معتبره، بلکه در حال برنامهریزی برای گسترش و باز کردن شعبههای جدید تو ونکوور و حتی فراتر از اونه.
یه لحظه خاص تو تاریخ لامباردو، سال ۱۹۹۹ بود که تو دهمین جایزه سالانه رستورانهای مجله ونکوور، جایزه برنز بهترین پیتزا رو گرفتیم. این جایزه از یه نظرسنجی عمومی از مشتریهای واقعی اومد، نه از یه هیئت داوران. مردم ونکوور با رایهاشون لامباردو رو بین سه پیتزای برتر شهر انتخاب کردن. این افتخار، که با امضای جیم ساترلند، سردبیر غذا مجله ونکوور، ثبت شده، نشوندهنده تعهد ما به کیفیت و رضایت مشتریه.
برای من، این جایزه فقط یه مدال نبود؛ یه یادآوری بود که لامباردو همیشه تونسته دل مردم رو به دست بیاره. حالا، بعد از دو دهه، من تلاش کردم این میراث رو حفظ کنم و حتی با اضافه کردن نوآوری، اون رو به نسلهای جدید، توریستها و مهاجرا معرفی کنم.
لامباردو برای من فقط یه رستوران نیست؛ یه تجربهست. از فضای گرم و دکوراسیون کلاسیک ایتالیایی تا منویی که با مواد اولیه تازه و دقت طراحی شده، همهچیز رو طوری ساختم که مشتریها حس راحتی و لذت کنن. اینجا جاییه که آدما نهفقط برای غذا، بلکه برای حس خوب و ثبات کیفیت برمیگردن.
من همیشه سعی کردم تعادلی بین سنت و مدرنیته برقرار کنم. از آموزش تیم و استانداردسازی فرآیندها گرفته تا تمرکز روی رضایت مشتری، همهچیز رو با دقت پیش بردم. حالا برنامه داریم که شعبههای جدید لامباردو رو تو ونکوور و جاهای دیگه باز کنیم، اما همیشه حواسم هست که اصالت و روح برند حفظ بشه.
علاوه بر این، حضور آنلاین لامباردو رو هم تقویت کردیم. با سیستمهای بهبودیافته تحویل غذا و فعالیت تو پلتفرمهای دیجیتال، داریم خودمون رو برای آینده صنعت رستوران آماده میکنیم. این ترکیب سنت و نوآوری، چیزیه که لامباردو رو خاص میکنه.
جایزه برنز سال ۱۹۹۹ یه نقطه عطف تو تاریخ لامباردو بود، اما موفقیت واقعی برام اینه که این برند بعد از سالها هنوز داره رشد میکنه. لامباردو برای من فقط یه کسبوکار نیست؛ نماد کیفیت، استقامت و رویای یه مهاجر ایرانیه که تونست تو یه شهر پررقابت، جای خودش رو پیدا کنه.
امروز، لامباردو جاییه که غذا، فرهنگ و آینده به هم میرسن. امیدوارم داستان من و لامباردو به بقیه، بهخصوص مهاجرا، نشون بده که با قلب پرشور و نگاه رو به جلو، میشه هر رویایی رو به واقعیت تبدیل کرد.
