زندگی واقعاً سخته و هیچی دائمی نیست. روابط، شرایط، هیچ چیز. گاهی اوقات اتفاقاتی میافتد که ما دوست نداریم، اما اینها بخشی از مسیر ما هستند. این اتفاقات به این معنی نیست که ما اشتباه کردیم یا کافی نبودیم. زندگی اینجوریه که یهو غافلگیرت میکنه و تو خودتو جایی پیدا میکنی که فکر میکنی تمام اهدافی که برای خودت میدیدیش، دیگه نداریش. این احتمالاً باعث میشه غمگین بشی.
اما نکته جالبی که ما بهش توجه نمیکنیم اینه که دنیا همیشه یه شکل نمیمونه. زمان میگذره و همه چیز رو عوض میکنه. لزوماً بدتر یا بهترش نمیکنه، فقط عوض میکنه. یهو به خودت میای و میبینی که چقدر اونی که یک سال پیش بودی نیستی و عوض شدی. و حس خاصی راجع بهش نداری.
من احساس میکنم زندگی هوشمنده و بعضی وقتها میخواد یه سری چیزا بهت یاد بده. تا تو یاد نگیریش و مسیر درست رو برای خودت پیدا نکنی، تکرارش میکنه تا یاد بگیری. مثل یه والدین هوشمند که بهت اجازه نمیدهند کارهایی رو بکنی که بهت آسیب میزنه.
باید بدونی که دنیا ،طبیعت ،باهات دشمن نیست. نمیتونه باشه چون تو هم بخشی از همین طبیعتی. همینجا به دنیا آمدی و داری زندگی میکنی. پس دنیا همیشه داره به نفع تو کار میکنه، حتی زمانی که اینجور به نظر نمیآد.
فقط کافیه ناامید نشی و درستترین تصمیمها رو در لحظه بگیری. اینجوری گذر زمان نه تنها شرایط رو عوض میکنه، بلکه از تو یه تو بهتر و قویتر میسازه.
