بازگشت نازی کنکوری از دانشگاه به ویرگول

نازی کنکوری سابق به ویرگول باز آید غم مخور

ویرگول احزان شود روزی گلستان غم مخور

نه تنها در طول ترم اول نیومدم بلکه گذاشتم تا آخر ترم اول شد و کمی وقت سر خاروندن پیدا کردم واسه همین گفتم بپرم بیام ویرگول ببینم این دوست هایی که ما اینجا داریم در چه حال هستن و یه خبری از حال و احوال خودمون بدیم.( خوبید بچها ؟ تو کامنتا از حال و هواتون بگید که دلم براتون یه ذره شده )

ترم اول دانشگاه برای سخت بود سخت تر از اون چیزی که فکرش رو می کردم ، هم از نظر دروس و استاد ها و هم از نظر دور بودن از خانواده و مصیبتی به اسم خوابگاه البته خوب بود من ادم اطلاعات جمع کنی هستم یعنی از قبل پرسیده بودم راجع به مسائلی که ممکنه پیش بیاد و سختی هایی که تو خوابگاه و ترم اول ممکنه بهش بر بخوریم ولی بازم روحیه هر آدم با آدم دیگه با هم فرق می کنه و یه چیز هایی برای یکی سنگینه و سخته در حالی شاید برای یکی دیگه خیلی اذیت کننده نباشه و این همون چیزی بود که من بهش توجه نکرده بودم که همیشه ناشناخته هایی هست همیشه عوامل خوب و بدی میتونه وجود داشته باشه در حالی که ما اصلا نمی دونستیم ممکنه برامون به وجود بیاد.

تو این مسیری که طی کردم خوشحالم که تونستم به هدفم یعنی قبولی تو رشته پزشکی برسم ،یک سال در حالی که همه در حال دانشگاه رفتن بودن من خوندم و خوندم همون کتاب های دبیرستان رو و سعی کردم اینجا با آدم های مثل خودم دوست شم و فکر می کنم موفق بودم تو این کار.

قبولی توی رشته ی پزشکی غول بزرگ و بی سر و شاخی بود که می تونستم بهش برسم و فقط خدا می دونه پشت این اکانت به ما چی گذشت، پشت کنکوری موندن برای من تصمیم سخت اما درستی بود که سعی کردم بتونم ازش سر بلند بیرون بیام.

امیدوارم همه ی بچه ها بتونن به لیاقتشون برسن چه بار اوله می خوان کنکور بدن و چه بار دهم چون رسیدن به چیزی که می خوای بعد از این که خواب و خوراک و زندگی و روابطتت زدی تنها جوابیه که می تونه آرومت کنه، امیدوارم این حس نصیب هر کسی که تلاش می کنه بشه.