انهدامِ آن دنیا

چی شد که همه کار و بارِتان شد دنیا؟

چی شد که زبانتان که می توانست دور زمین را بپیچاند، قاصر شد؟

چی شد همه ی طبل هایتان توخالی از آب درآمد؟

همه ی شما حضرات ادعا داشتید که زیر و بم زندگی را بلدید، چی شد؟ کجایید؟ نکند دیگر منفعت را ندیدید و ریغ رحمت را سر کشیدید؟

با خود چی فکر می کنید؟!

کی مسئول اینها است؟!

چرا کسی پاسخ گو نیست؟!

من نمی دانم، نمی دانم و نمی توانم ـ

فکر می کنم بقیه هم نمی توانند. کی هست که بتواند؟

و برایم سوال است، که آیا اصلا این راوی خنده اش نمی گیرد؟

نگاه نمی کند و با خودش بگوید؛ اِه! این نکبتی هارا نگاه کن. هنوز هم در همان باتلاق بی انتها دست و پا می زنند و دنبال "او" می گردند؟

لابد دیگر "او" یی وجود ندارد.

او بود، او بود و دیگر نیست.

ما او را نابود کرده ایم.

شاید نابودی او، به دست ما، باعث تکثیر شدن افاضات این حضرات شده است. چه می دانم.

و حالا که نگاه می کنم، پرسش هایم از پاسخ هایم بی نهایت بیشتر است.

خسته شده ام، اما کی هست که خسته نشده باشد؟