چادر فقط یه پارچه است!

چند روز پیش تو اتوبوس (خط واحد) نشسته بودم که دختر خانمی با سر و شکل نامناسب سوار اتوبوس شد.
اتوبوس شلوغ بود، و دختر مجبور شد که سرپا بایسته، تا یکی از صندلی ها خالی بشه

دختر جوری آرایش کرده بود که انگار میخواد بره عروسی!
موها نصف از بالا و نصف از پایینِ شال بیرون، مانتو کوتاه و چسبون، طوری که همه عضلات بدنش معلوم بود، شلوار مثل جیگر زلیخا پاره پاره، ناخن ها لاک جیغ قرمز و پاشنه کفش طوری بود که موقع راه رفتن تِلو تِلو میخورد!
این نوع پوشش نظر مرد ها که هیچ، بلکه نظر همه زن ها رو هم به خودش جلب کرده بود.

اونقدر این منظره بد بود که شاید حتی اونایی که چادری هم نبودند میخواستند داد بزنند که:
"بابا حجاب پیشکشت حداقل این سر و صورتت رو درست نمیکردی که اینقدر تو چشم نباشی!
آخه این همه تیپ زدن برای خط واحد؟!
حداقل تو ماشین شخصی خودت، یا اینکه آژانس سوار میشدی"

از اون طرف هم مرد ها دو تا چشم داشتند، دو تا چشم هم قرض کرده بودند و داشتن خوب فیض میبردن!

چند دقیقه ای گذشت تا اینکه خانمی از بین جمعیت بلند شد و گفت:
"عزیزم! دخترم! آخه این چه طرز پوششه؟ خوبه این همه نامحرم نگاهت می‌کنند؟ همه دارن با نگاهشون اینجا رو شخم میزنند! آخه این چه کاریه؟
تو رو به خدا به فکر اون دنیات هم باش، مرگ که پیر و جوان نداره، اون دنیا جواب خدا رو چی میخوای بدی؟"

دختر هم نه گذاشت و نه برداشت، و در جواب اون خانم گفت:
"شما چادری ها همش میخواید همه رو نصیحت کنید، شما اُملّید و قدیمی، شما چه می‌فهمید که مد چیه، ظاهر و قشنگی چیه! اصلا پوشش خودمه، دوست دارم اینطوری باشم، به کسی هم مربوط نیست! جواب خدا رو هم خودم میدم!"

خانم دیگه ای گفت:
" دخترم مگه تو قرآن نخوندی؟ نمیدونی که قرآن از حجاب گفته؟ نمیدونی این همه شهید دادیم، که تار موی امثال تو رو دشمن نبینه! و درضمن، امر به معروف جزئی از دینِ که باید انجام بشه، تا آدم ها به اشتباهشون برسند!"

دختر فورا پرید وسط صحبت اون خانم و با بی‌ادبی گفت:
"میخواستن نجنگند، مگه من گفتم که برن بجنگن؟ دوست دارم اینجوری بگردم.اصلا به شما چه ربطی داره؟ شما هم برید یکی دیگه رو برای امر به معروف پیدا کنید، من احتیاجی ندارم!"

خلاصه که جواب همه رو داد و چندتا ایستگاه بعد هم پیاده شد!
یه لحظه سکوت همه جا رو فرا گرفت که یهو یه خانم که مانتویی بود اما با حجاب خوب، به اون خانمی که دختره باهاش بد حرف زده بود گفت:
"عیب نداره، جوونه خودش میفهمه که اشتباه کرده، و جواب شما رو هم بد داده."

اون خانم هم در جواب گفت:
"باورکن من به خاطر خودش گفتم، من به اون بی ادبی نکردم و سعی کردم که با ادب و احترام حرفم رو بزنم"

خانم دیگه ای هم گفت:
"ای کاش فقط به خودش میگفتی، تو جمع نمیگفتید که غرورش بشکنه"

یکی دیگه گفت:
"الان که دیگه تعجبی نداره، الان دیگه همه دختر ها و زن های جوان اینطوری اند، ما که عادت کردیم."

خلاصه که تا پیاده شدن من از اتوبوس این حرف ها بود...!

کاری به بد یا خوب گفتن اون خانم ندارم اما من خودم هم با پوشش خیلی زننده، سخت مخالفم!
اما از این ناراحتم که چرا گفت شما خانم های چادری! چرا دسته بندی کردن؟!
مانتویی و چادری چه معنایی داره؟! همه ما در مرحله اول انسان و زن هستیم، و شاید با هم اختلاف سلیقه و نظر داشته باشیم اما دلیل نمیشه که باهم دشمن باشیم! اصلا دشمنی برای چه؟!

راستی چادر چیست که ما اینقدر با اون دشمنی می‌کنیم؟ چادر چیزی نیست جز چند متر پارچه مشکی رنگ، چرا اینقدر با چند متر پارچه بعضی از ما دشمنیم؟ و خود که سر نمیکنیم هیچ، و با آنان که سر میکنند هم دشمنی می‌کنیم!

راستی چرا؟ تقصیر کیه که دخترای ما این همه با این پارچه با احترام که حجاب فاطمی است غریبه اند؟
آیا تقصیر چادری هاست؟
تقصیر خانواده هاست؟
تقصیر سیاست کشور یا تقصیر نامزد های انتخاباتی است؟ که با وعده های تو خالی، گاهی ایمان مان را هم نشانه میروند.
یا شاید هم تقصیر کسانی است که جز دورنگی و ریا هیچ چیزی از آنها نده ایدیم!
کسانی که حجاب کامل دارن، اما خون مردم را به شیشه کردند، و تنفر آفریدند.
یا تقصیر فضای مجازیست که باید قبول کرد بی‌تاثیر هم نیست!
به نظر من که تمام این دلایل بوده و هست.

از طرفی هم قبول دارم که زیبایی و آراستگی خوب است و یک زن آرایش را دوست دارد، لباس های قشنگ را دوست دارد، اما بنظرم بهتر است که این کارها را در خانه انجام داد و لذت برد، چرخید و رقصید، و موها را روی شانه ها ریخت و آنقدر در آیینه زیباییت رو ببینی که سیر نشوی.
ولی بیرون و برای جلب توجه دیگران کار درستی نیست!

من به هیچ کس، امر و نهی نمیکنم اما خواهش میکنم جواب آدم ها را با بی ادبی ندهیم و به چادری ها امل و بی کلاس و قدیمی نگوییم! و به این هم معتقدم که، حجاب داشتن فقط به معنای چادر سر کردن نیست! اما آن طرز پوشش دختر داستان ما هم اصلا عاقلانه نبوده و نیست.

البته قبول کنیم که ما ها هم آدم های لجبازی هستم! وقتی میگفتن حجاب نداشته باشین، ما دوست داشتیم با حجاب باشیم. حالا که میگن حجاب داشته باشین، ما همه دنبال کشف حجابیم!!!
کلا آدم های عجیبی هستیم!

ختم کلام این که:
ما حق نداریم به هر پوششی بی ادبی کنیم حتی اگر اون پوشش هم به نظر ما خوش نیاید. و اگر حرفی هست در نهایت ادب و دوستی باید گفته شود.

در رابطه با این موضوع حرف های ناگفته خیلی زیاد است، اما ما به همین نوشته کوتاه بسنده می‌کنیم.

احتمالا از این مطلب هم خوشتون میاد: