روزهای عالی (Perfect Days) محصولی متفاوت و تحسین شده از کشور ژاپن در سال 2023 هستش. اینکه تا چه حد طرفدار فیلم های ژاپنی باشید و تا چه میزان به مکالمه محور نبودن فیلم علاقه دارید، تاثیر زیادی در دنبال کردن این فیلم داره. فیلم سینمایی روزهای عالی میتونه شما رو در روزمرگی ای معمولی غرق و تا عمق بی هیجان بودن روزهای زندگی یک فرد نه چندان خاص فرو ببره.
خالی بودن فیلم از دیالوگ های کلیشه ای همونقدر که تا حدودی برای گوش های منتظر به شنیدن ما آزاردهندست، میتونه امیدوارکننده هم باشه؛ چون گویای قدرت بازیگرها در انتقال احساس بدون کلام اضافی و بیانگر تمرکز به صدای زندگی در طول فیلمه.
کوجی یاکوشو نقش اصلی فیلم روایتگر بیصدای زندگی یک سرایدار در ژاپن هستش. در طول فیلم، شما هر روز با این آقای به نظر معمولی از خواب بیدار میشید، گلدان ها رو آب میدید، نوشیدنی روزانه میخورید، ابزار کار برمیدارید، در محل های معین شده حاضر میشید و تمیزکاری های لازم رو انجام میدید. به وقت شب، کتابتونو میخونید و منتظر روز بعدی میمونید. اما چیزی که باعث میشه آقای هیرایاما(نقش اصلی فیلم) در اوج معمولی بودن، شما رو با خودش تا پایان فیلم همراهی کنه، دقت به جزئیات زندگیه.
در طول فیلم، شما با بازیگر همراه میشید تا ذوق تماشای عکاسی چندین و چندباره از نور منعکس شده از لابه لای شاخه ها رو ببینید، موزیک خاصی که حتی اگر قدیمیه اما مطابق سلیقه شماست رو گوش بدید و کنجکاوانه در پی عشق بگردید. در جریان زندگی معمولی آقای سرایدار، عشق ناکامل خواهرانه و پذیرفتن معمولی بودن رو میبینید و همراه با داستان، به خودتون حق میدید که گاهی هم میتونید معمولی زیستن رو انتخاب کنید .
اگه بخوام صادق باشم، برای کسی که مشتاق فیلم های دیالوگ محور هستش، فیلم میتونه بسیار خسته کننده باشه و این حقیقت که اگه تا سی دقیقه ی اول فیلم رو دیدید پس میتونید تا انتهای فیلم رو هم ببینید رو در نظر داشته باشید؛ چون قرار نیست هیچ اتفاق هیجان انگیزی که اوج فیلم رو رقم بزنه پیش بیاد. اما اگه در جستجوی معنای زندگی و آرامش بخشیدن به سرعتِ افکارتون ، به دنبال فیلم منحصربه فردی هستید، روزهای عالی گزینه ی مناسبیه .
این متن دیدگاه من به عنوان یکی از بیننده های این فیلمه . شما هم اگه نظری در مورد این فیلم دارین میتونین با من به اشتراک بگذارین .
