گذری ب خاطرات

دختری شاد و شنگول،شیطون و بازیگوش و ب دور ازحواشی دخترونه بودم آرایش و تیپ وکلاس برام مهم نبوداصلا برام مهم نبود پسری بهم توجه میکنه یان

گاهی انقدری ب فکر اختراع و خلق چیزای جدید بودم ک خودمو باشخصیت های قصه های افسانه ای مقایسه میکردم گاهی هم با جدیت ب خودم میگفتم من ی ویژگی خاص کشف نشده دارم و اگر پدرومادرم بهم بال و پر میدادن حتماشکوفامیشد

کلی اگه بخوام بگم بچگی زیاد نرمالی نداشتم با محدودیت های زیاد و سرکوفت و کتک بچگیم رو گذروندم ک خیلی از احساسات درونیم رو ازم گرفت

باهوش بودم وخیلی هم کنجکاو ک اکثر اوقات همین کنجکاوی زیاد عامل اصلی کتک خوردنم میشد،ی بار با دوستام خونه های ازگِل ساختیم با کلی گوسفند و سگ گِلی بامهارت و دقت خاصی ساختیمش ک خیلی زیباشد سه تا سنگ کنارهم گذاشتیم و ی تیکه حلبی روش انداختیم زیرش هیزم ریختیم ک نون بپزیم اما باد آتیش رو از کنترلمون خارج کرد وکاه همسایه آتیش گرفت همه فرار کردیم اما من ب عنوان عامل اصلی گیر افتادم غروب همسایه اومد دم خونه و ب بابام گفت ک نهال کاه مارو آتیش زده بعد رفتن همسایه پدرم بدون هیچ سوال جوابی کابل ضبط رو کند از وسط تاش کرد و شروع کرد ب کتک زدنم هرضربه ای ک میخوردم دردش تو کل تنم میپیچید اما برای لحظه ای مغزم میگفت خب تموم شد اما ضربه دوم بدتر از اولی، بالاپایین میپریدم و از درد ب خودم میپیچیدم اما پدرم ادامه میداد وقتی خواستم جلوی کابل و بگیرم ک نخوره ب صورتم ب استخون دست چپم و خورد جیغم بلند شد وقتی جیغ میزدم دردش قابل تحمل میشد منم جیغ میکشیدم با صدای بلند اما پدرم توجهی نمیکرد و محکم ترمیزدتقریبا کل بدنم کبود شده بود حتی روی دست هامم میزد انقدری جیغ و داد کردم ک زن همسایه اومد و کابل رو از پدرم گرفت و ب قبر مادرش قسمش داد ک ولم کنه ب پدرم گفت گوه خوردم اومدم شکایت پیش تو غلط کردم ولش کن کشتیش،پدرم عرق پیشونیش و پاک کرد و بلندم کردو محکم پرتم کرد گوشه اتاق گفت هرکی بره سراغش قیامت میکنم شام و ناهار هم کسی حق نداره بهش بده و رفت،تو خودم جمع شدم کل بدنم داغ بود سوزش ضربات کابل ب کنار جای کابل رو تن میخارید ورم کرده بود واز سوزش ب خارش زده بودب خودم ک اومدم فهمیدم ک با این همه جیغ و داد و بالا و پایین پریدن و تحمل درد اصلا گریه نکردم و این اولین باری بود ک فهمیدم ی چیزی درونم کم شده😔

دقت خیلی زیاد از صبح تا دم عروب مشغول ساختنش بودیم