این نسخه رو کاملاً خودمونی کردم؛ طوری که برای ویرگول خشک و آموزشی به نظر نرسه و حس یه تجربه واقعی و کاربردی رو بده.
احتمالاً برای تو هم پیش اومده که ChatGPT یا یه ابزار هوش مصنوعی دیگه رو باز کنی، چند ثانیه به صفحه خالی نگاه کنی و آخرش بنویسی:
«یه متن خوب برام بنویس.»
بعد هوش مصنوعی هم یه متن خشک، کلیشهای و خیلی رسمی تحویلت بده که انگار برای سخنرانی یه مدیر دولتی نوشته شده!
اینجاست که خیلیها میگن:
«این همه از هوش مصنوعی تعریف میکردن، همین بود؟»
ولی واقعیت اینه که بیشتر وقتها مشکل از خود هوش مصنوعی نیست؛ مشکل از سوالیه که ازش پرسیدیم.
هوش مصنوعی ذهنخوانی بلد نیست. اگه دقیق بهش نگی چی میخوای، برای چه کسی میخوای و خروجی باید چه شکلی باشه، خودش یه چیزهایی حدس میزنه و نتیجه هم معمولاً خیلی تعریفی نمیشه.
توی این مقاله چند پرامپت آماده آوردم که برای تولید محتوا، سئو، رزومه، ترجمه، یادگیری و حتی برنامهنویسی واقعاً کاربردی هستن.
فقط کافیه عبارتهای داخل کروشه رو با اطلاعات خودت عوض کنی.
لازم نیست برای نوشتن پرامپت، برنامهنویس باشی یا یه دستور عجیبوغریب صدخطی بنویسی.
فقط سعی کن این چند مورد رو مشخص کنی:
بخش پرامپتچی باید بنویسی؟نقشهوش مصنوعی قراره نقش چه کسی رو بازی کنه؟هدفدقیقاً چه کاری باید انجام بده؟مخاطبخروجی برای چه کسیه؟لحنرسمی، خودمونی، تخصصی یا تبلیغاتیه؟قالبمتن، جدول، مقاله، ایمیل یا برنامه میخوای؟محدودیتتعداد کلمه، زمان، بودجه یا موارد ممنوع چیه؟
مثلاً بهجای اینکه بنویسی:
درباره مدیریت زمان بنویس.
اینطوری بنویس:
در نقش یه نویسنده باتجربه، یه متن ۷۰۰ کلمهای درباره مدیریت زمان برای کارمندهای دورکار بنویس. لحنش خودمونی و کاربردی باشه، برای هر پیشنهاد یه مثال واقعی بزن و از جملههای کلیشهای استفاده نکن.
معلومه که از درخواست دوم، جواب بهتری میگیری.
وقتی نمیدونی درباره چی بنویسی، این پرامپت میتونه کلی ایده جلوی پات بذاره:
در نقش یه استراتژیست محتوا، ۱۵ ایده مقاله درباره [موضوع] پیشنهاد بده. مخاطب سایت من [توضیح مخاطب] هست. ایدهها رو به چهار دسته آموزشی، مقایسهای، حل مشکل و خرید تقسیم کن و برای هرکدوم یه تیتر جذاب هم بنویس.
قبل از اینکه مستقیم شروع به نوشتن کنی، بهتره اسکلت مقاله رو دربیاری:
برای مقالهای با موضوع [موضوع] یه ساختار کامل طراحی کن. ساختار شامل H1، مقدمه، تیترهای H2 و H3، سوالات متداول و جمعبندی باشه. بخشها رو طوری بچین که کاربر قدمبهقدم به جواب برسه.
مقدمههایی که با «در دنیای امروز» شروع میشن رو دیگه باید بازنشسته کنیم!
برای مقالهای با عنوان [عنوان مقاله] سه مقدمه متفاوت بنویس. یکی تجربهمحور، یکی سوالی و یکی چالشی باشه. هر مقدمه حداکثر ۱۲۰ کلمه و با لحن خودمونی نوشته بشه. از شروعهایی مثل «در دنیای امروز» استفاده نکن.
اگه یه متن داری که زیادی رباتی و رسمی شده، این پرامپت رو امتحان کن:
متن زیر رو طوری بازنویسی کن که طبیعی، روان و انسانی به نظر برسه. جملههای طولانی رو کوتاه کن، تکرارها رو حذف کن و لحنش رو نیمهمحاورهای نگه دار. مفهوم اصلی متن تغییر نکنه:
[متن]
هوش مصنوعی قرار نیست جای ابزارهایی مثل سرچ کنسول و ابزارهای تحقیق کلمه کلیدی رو بگیره؛ ولی برای ایدهپردازی و مرتبکردن اطلاعات خیلی کمک میکنه.
کلمه کلیدی [کلمه کلیدی] رو از نظر نیت جستجو بررسی کن. بگو کاربر دنبال آموزش، مقایسه، خرید یا رسیدن به یه سایت خاصه. بعد مشخص کن برای این عبارت مقاله، صفحه محصول، دستهبندی یا ابزار مناسبتره.
برای کلمه کلیدی اصلی [کلمه کلیدی]، ۲۰ کلمه کلیدی لانگتیل پیشنهاد بده. اونها رو به دستههای آموزشی، مشکلمحور، مقایسهای و تراکنشی تقسیم کن. عبارتهایی که نیت یکسان دارن و ممکنه باعث کنیبالیزیشن بشن هم مشخص کن.
فقط یادت باشه حجم جستجو و سختی کلمات رو باید با ابزار واقعی بررسی کنی. هوش مصنوعی ممکنه برای این بخش عددهای تقریبی یا حتی اشتباه بده.
برای صفحه پیلار با موضوع [موضوع] یه ساختار پیلار و کلاستر طراحی کن. ۱۰ مقاله کلاستر پیشنهاد بده که هرکدوم نیت مستقلی داشته باشن. برای هر مقاله، کلمه کلیدی اصلی، هدف محتوا و انکرتکست پیشنهادی رو بنویس.
صفحات و کلمات کلیدی زیر رو بررسی کن و بگو کدومها احتمال کنیبالیزیشن دارن:
[فهرست صفحات و کلمات]
برای هر مورد توضیح بده که بهتره صفحات ادغام بشن، هدف یکی از صفحات تغییر کنه یا فقط لینکسازی داخلی اصلاح بشه. جواب رو داخل جدول بنویس.
هوش مصنوعی نباید برات سابقه کاری خیالی بسازه، ولی میتونه کمک کنه تجربههای واقعی خودت رو بهتر و حرفهایتر توضیح بدی.
رزومه و آگهی شغلی زیر رو با هم مقایسه کن. مهارتها و کلمات مهمی که توی آگهی هستن ولی توی رزومه من کمرنگ یا حذف شدن رو مشخص کن. پیشنهاد بده چطور تجربههای واقعی خودم رو بهتر بیان کنم، ولی هیچ مهارت یا سابقهای از خودت نساز.
رزومه:
[متن رزومه]آگهی:
[متن آگهی]
بهجای اینکه توی رزومه فقط بنویسی «مدیریت شبکههای اجتماعی»، بهتره نتیجه کارت هم معلوم باشه.
وظایف کاری زیر رو به جملههای حرفهای، کوتاه و نتیجهمحور برای رزومه تبدیل کن. هرجا نیاز به عدد یا نتیجه هست، عبارت [عدد یا نتیجه] رو بذار تا خودم تکمیلش کنم. هیچ عدد ساختگی ننویس:
[فهرست وظایف]
نقش مصاحبهکننده موقعیت شغلی [عنوان شغلی] رو بازی کن. سوالها رو یکییکی بپرس و بعد از هر جواب من، نقاط قوت، نقاط ضعف و یه نسخه بهتر از جوابم رو پیشنهاد بده.
متن زیر رو از [زبان مبدا] به [زبان مقصد] ترجمه کن. ترجمه باید طبیعی و مناسب یه مخاطب بومی باشه، نه کلمهبهکلمه. لحن متن [رسمی، خودمونی یا تخصصی] هست:
[متن]
مفهوم [موضوع] رو طوری توضیح بده که یه فرد کاملاً مبتدی بفهمه. اول یه توضیح ساده بده، بعد یه مثال واقعی بزن و در آخر سه سوال کوتاه ازم بپرس تا مطمئن بشم موضوع رو یاد گرفتم.
میخوام مهارت [نام مهارت] رو از سطح [سطح فعلی] یاد بگیرم. روزانه [مدت زمان] وقت دارم. یه برنامه ۳۰ روزه برام بنویس که شامل موضوع هر روز، تمرین عملی و معیار سنجش پیشرفت باشه.
فقط کد رو نریز جلوی هوش مصنوعی و ننویس «چرا کار نمیکنه؟» خطا، زبان و نتیجهای که انتظار داری رو هم بنویس.
در نقش یه برنامهنویس ارشد [زبان یا فریمورک]، کد زیر رو بررسی کن. اول علت احتمالی خطا رو توضیح بده، بعد فقط بخش لازم رو اصلاح کن و دلیل تغییرات رو هم بنویس. قسمتهای سالم کد رو بیدلیل بازنویسی نکن.
خطا:
[متن خطا]کد:
[کد]
اگه هیچکدوم از پرامپتهای بالا دقیقاً مناسب کارت نبود، این قالب تقریباً همهجا جواب میده:
من میخوام [هدف دقیق] رو انجام بدم.
شرایط فعلی من:
[اطلاعات لازم]خروجی برای این مخاطبه:
[مخاطب]شکل خروجی:
[مقاله، جدول، برنامه، ایمیل، تحلیل یا کد]محدودیتها:
[لحن، تعداد کلمات، زمان، بودجه یا موارد ممنوع]جواب رو کاربردی، مرحلهای و بدون توضیحات کلی بده. اگه اطلاعات مهمی کم داری، قبل از جواب حداکثر سه سوال ضروری ازم بپرس.
توی اینترنت کلی پرامپت میبینی که با عنوانهایی مثل «پرامپت مخفی ChatGPT» یا «دستوری که ۹۹ درصد مردم نمیدونن» منتشر میشن.
ولی واقعیت خیلی سادهتر از این حرفهاست.
پرامپت خوب جادو نیست؛ فقط یه درخواست واضح و دقیق محسوب میشه.
بهجای اینکه بنویسی:
«یه متن خفن برام بنویس.»
بگو متن برای چه کسیه، چه هدفی داره، لحنش چطور باشه و چه چیزهایی داخلش بیاد یا نیاد.
هرچقدر مسئله رو بهتر توضیح بدی، هوش مصنوعی هم جواب بهتری بهت میده و کمتر مجبور میشی ده بار بنویسی:
«نه، منظورم این نبود!»
