رویایی به نام دانشگاه نیشابور
مدتی قبل، خبری در فضای مجازی منتشر شد که واکنشهای زیادی را در بین شهروندان نیشابور برانگیخت، بر اساس رتبهبندی جدید موسسه استنادی و موسسه فناوری جهان اسلام (ISC) که دانشگاههای منطقه شمال شرق کشور را ارزیابی کرده است، در مجموع ۱۳ دانشگاه دولتی منطقه رتبهبندی شدند؛ در این ارزیابی، دانشگاه فردوسی مشهد رتبه اول و دانشگاه حکیم سبزواری رتبه دوم را کسب کردند. اما دانشگاه نیشابور، با وجود تاریخچه گرانقدر فرهنگی، تاریخی و علمی ، در رتبه دهم قرار گرفت و این موضوع موجی از گلایه و ناامیدی را روانه ذهن های مردم نیشابور کرد.
نیشابور، شهر علم و صنعت، انگار هنوز جایگاه حقیقی خود را نیافته است ، هرچند نیشابور شهری با تاریخچه غنی در حوزه علم و صنعت است و کارخانههایی عظیمی چون فولاد خراسان و ایران خودرو خراسان در آن فعالیت دارند، اما این ظرفیتها هنوز نتوانستهاند جایگاه دانشگاه نیشابور را در رتبهبندیهای ملی و منطقهای ارتقاء دهند؛ جامعه نیشابوری انتظار دارد این دانشگاه، به واسطه ظرفیتهای ناب شهر، در رتبههای بالاتر قرار بگیرد.
مقایسه دانشگاه نیشابور با دانشگاههایی با قدمت بالا، مانند فردوسی مشهد و حکیم سبزواری شاید جای مناقشه داشته باشد، چرا که این دانشگاهها سابقه و قدمت طولانی دارند و فارغالتحصیلان بسیاری در سطوح مختلف علمی و مدیریتی کشور داشته اند؛ اما به هر حال نمی توان روند کند و لاک پشتی ارتقا و توسعه دانشگاه نیشابور را در این سال ها، کتمان کرد.
دانشگاه نیشابور در سال ۱۳۷۳ به عنوان نهادی وابسته به دانشگاه فردوسی مشهد شروع به فعالیت کرد و در سال ۱۳۷۸، پس از تغییرات ساختاری، به دانشکده هنر نیشابور تبدیل شد. در سال ۱۳۸۵، مجوز مستقل شدن را گرفت و حالا یکی از دانشگاههای جامع و معین وزارت علوم است که در حوزههای علوم اجتماعی، هنر و مهندسی فعالیت میکند.
هر ساله، داوطلبان کنکورسراسری از سراسر کشور ، در انتظار افزودن رشتههای جدید هستند. اما سال گذشته، با وجود علاقهمندی و مطالبه فراوان از جانب مردم ، رشتههای قابل توجهی در دفترچه انتخاب رشته اضافه نشد.
همچنین تمرکز بر رشتههایی مانند طراحی و ساخت جواهرات با محور سنگ فیروزه، سنگشناسی، باستان شناسی، ادبیات فارسی، نجوم و ریاضیات با توجه به سبقه پر افتخار نیشابور در این حوزه ها، میتواند کمک چشمگیری به توسعه و رشد این دانشگاه کند. .
این مطالبه، مطالبه ای ضروری و عقلایی از سوی مردم فرهیخته نیشابوربزرگ است، که دیار بزرگان و اندیشمندان برجسته علمی و فرهنگی همچون خیام و عطار نیشابوری، زادگاه پروفسور صادقی ها و استاد کدکنی ها، نیاز به یک دانشگاه جامع و معتبر به وضوح ،احساس می شود؛ چرا که نیشابور بدلیل تاریخچه فرهنگی غنی، داشتن آب و هوای معتدل، داشتن پوشش گیاهی مناسب و نزدیکی مسافت به مرکز استان (مشهد) مستعد جذب دانشجویان بسیاری از سراسر کشور است.
