اینترنت ما و اینترنت آنها

واقعا چرا؟ :(
واقعا چرا؟ :(

چند وقت پیش به سالاد الویه بدطعم ما ایرانی‌ها از شبکه‌های اجتماعی برخوردم و واقعا دیدم واسه منم سواله که چرا اوضاع اینطوریه و هیچی سر جای خودش نیست. از اونجایی که تا صبح می‌شه از دلایل "سالاد الویه" طور بودن فضای مجازی کشور نوشت، اما چهار تا مورد رو از همه مهمتر دونستم پس به همونا بسنده می‌کنم :)




آموزش :

از بچگی یادمه که ایتدای برخی برنامه ها نوشته بود +15 یا +18 و همین دلیل می‌شد که زمان رو تا اتمام اون برنامه تو اتاقم سپری کنم. اما حالا که از اون دوران گذشته با خودم فکر می‌کنم چه چیزهایی بوده که من تو 15 سالگی نمی‌دونستم ولی در 18 سالگی می‌دونستم! جوابی که بهش می‌رسم "هیچی" هست. هر چند در سطح جهانی استاندارد هایی برای رده بندی سنی محتواهایی از جمله فیلم و سریال وجود داره که خب البته مثل خیلی چیزهای دیگه از جمله کپی رایت، تو ایران معنی نداره. ( برای اطلاع از این استاندارد ها رجوع کنید به رده بندی سنی فیلم ها و سریال ها، برای ثبت در تاریخ ) دلیلش هم چیزی نیست جز "آموزش" به این شکل که هیچ آموزش درست درمونی برای کودکان و نوجوانان وجود نداره و در اکثر موارد خانواده ها به "خودش بزرگ می‌شه یاد می‌گیره" بسنده می‌کنند; اما اکثر کودکان مسائل حیاطی و پر از ریسک رو به طرق اشتباه در جاهای مختلف از جمله مدرسه یاد می‌گیرن. همین مواردی که قراره یاد گرفته بشن، مواردی هستن که فرد برای زندگی تو اجتماع بهش نیاز داره. مواردی مثل طرز برخورد با مردم به خصوص با جنس مخالف، معاشرت ها، نوع حرف زدن، سطوح اختیار، مسائل جنسی و... .

از جمله مهم‌ترین مواردی که تو این روزها نیازش به شدت احساس می‌شه طرز استفاده از اینترنت هست.چون تقریبا نصف و چه بسا بیشتر از نصف ارتباطات و تعاملات با افراد دیگه از طریق اینترنت صورت می‌گیره و بطور صعودی رو به افزایشه. اما متاسفانه نه در مدارس و نه از طریق خانواده ها آموزشی صورت نمی‌گیره; اگرم هست محض خالی نبودن عریضه است.(مسلما استثنا همه جا وجود داره!)

فیلتر :

همه چز فیلتره! از شبکه اجتماعی کتابخوانی Goodreads (کتاب به عنوان نماد علم، دانش و فرهنگ!) فیلتره (ببینید) گرفته تا فیسبوک و توییتر. مشخصا خیلی از موارد مثل Tinder هستن که با فرهنگ و مذهب و در کل با جو حاکم بر جامعه جور در نمیاد(حداقل هنوز) ولی واقعا خیلی های دیگه هستند که هیچ دلیل قانع کننده ای برای در دسترس نبودنشون نیست. هیچ کسی هم دستش به جایی بند نیست و همین ها روز به روز بیشتر ما رو به قهقرا می‌بره و باعث انتشار ویدئو در شبکه اجتماعی عکس و پیدایش کانال تلگرامی دانلود آهنگ می‌شه که هر چند نمی‌شه گفت حرام -اما حداقل مکروه- هستند.

ادیت: اخیرا شاهد پدید اومدن "توئیتر" در ویرگول هم هستیم https://virgool.io/@sip97 :)

فرهنگ :

تو خیلی از کشور ها سناریو اینطوریه که هر چیزی که عموم مفید بدونن دیده و پسندیده می‌شه.وبسایت کورا(Quora) رو مثال می‌زنم که یه وبسایت سوال و جوابه و شخصا واسم تا الان خیلی مفید بوده(شاید بعد از ویکیپدیا و مدیوم، سومی باشه). داستان اینه که من یه سوالی دارم، به شرط داشتن حساب کاربری می‌رم و سوالم رو می‌پرسم و مشخص می‌کنم درباره چیه(کامپیوتر، فرهنگ، سفر، تجربه زندگی و هر چیز ممکن دیگه ای) بعد افرادی که به اون زمینه علاقه مندن یا توش تخصص دارن می‌آن و جواب می‌دن(یه بار یه سوال کامپیوتری پرسیدم که یکی از کارمندای اینستاگرام جوابم رو داد?) و اگه موضوعی داغ بشه تعداد لایک های اون سوال بیشتر می‌شن ونتیجتا برای کاربرهای بیشتری نمایش داده می‌شه. همین قضیه برای جواب ها هم صادقه. اگه کسی جواب نامناسب، نامربوط یا اشتباه بده دیسلایک میشه و می‌ره پایین لیست و دیده نمیشه و به این ترتیب محتوای خوب و مفید جلوی چشم مخاطب ها قرار می‌گیره و فیلترینگی هم در کار نیست! و کل این ماجرا تنها و تنها توسط مردم انجام می‌شه برای مردم (آشنا نیست؟?).

خودمون! :

هر روز پسرفت، ازدیاد ابتذال فرهنگی و اجتماعی، موسیقی بد، فیلم های جلف، نوشته نشدن کتاب خوب و فقط ترجمه و ترجمه، بی اعتنایی به ادبیات، آرزوی فرار و نه رشد(البته برای افرادی که برای "رشد" معنایی قائل اند)، و ...

روزانه متن هایی که با "مردمی هستیم که..." شروع می‌شن رو زیاد می‌بینیم اما تاثیرشون رو نه!

خلاصه بگم:

We know nothing.

بدون شرح!
بدون شرح!


زیاد غر زدم؛ باشد که رستگار شویم :)