ما از ستاره هاییم- برای انرژی پاک

تولد یک ستاره آغاز رقصی است کیهانی؛ نمایشی از نور و گرما که در دل تاریکی رخ میدهد. این نوزاد، با فشاری عظیم و درونی، شعله ور میشود و تا پایان عمر خود، نوری را به کائنات هدیه میدهد که شاید روزی، نویدبخش شکلی از حیات درسیاره ای دوردست باشد.

نور ستاره پیامی از دل تاریکی است که شهادت میدهد حتی در دورترین نقاط عالم، زندگی میتواند شکل بگیرد و گرما میتواند جایگزین سرما شود.

ستاره موجودی ارزشمند است. بعد از مرگش اتم هایی خلق میشوند، اتم هایی که سازنده سیارات، گیاهان، جانوران، و خود ما خواهند شد.

ستاره ها داستان های بیشماری رقم خواهند زد. هرستاره، با وجود مرگ حتمی اش، در لحظه تولد، وعده جاودانگی را در خود دارد؛ چرا که نور او و عناصرش، در کائنات باقی میمانند و به اشکال جدیدی از وجود، جان میبخشد.

یک ستاره برای دختر بچه‌ی پنج سالهٔ زمینی، میتواند اولین امید باشد، امیدی که زندگی‌اش را روشن میکند.

مثل نوری که راه را نشانش میدهد، مثل گرمایی که معنای تاریکی را برایش مبهم میکند، ستاره ای که زندگی اوست.

اما انسان ها با بیتوجّهی آسمان را آرام‌آرام به سمت زشتی میبرند؛ گاهی با کارهای بزرگ گاهی هم با کارهای ساده و کوچکی که از نظر شاید《مهم نیست!》و بی اثر بنظر آید.

ما میتوانیم کمتر دود به آسمان بدهیم و نمیدهیم، میتوانیم سهمی هرچند کوچک در روشن ماندن زمین داشته باشیم و نداریم. درواقع ما داریم چیزی را کم‌کم خاموش میکنیم؛ چیزی فراتر از هوا، فراتر از طبیعت، شاید حتی فراتر از آینده. چون آلودگی فقط آسمان را خاکستری نمیکند، بلکه میتواند روی نگاه امیدوار یک کودک سایه بیندازد، میتواند ستاره ای را که برای او نماد زندگی است، دورتر، کمرنگ تر و غمگین تر نشان دهد.

شاید یک تصمیم کوچک درمورد انرژی پاک در نگاه اول مهم بنظر نرسد، اما همین تصمیم های کوچک‌اند که در جمع‌شدن، میتوانند آسمان را دوباره آبی کنند، نفس زمین را سبک‌تر کنند، و نور ستاره‌ی ذهن یک کودک را روشن نگه دارند.

و شاید این ساده ترین تعریف انسانیت باشد: اینکه کاری کنیم یا کار دیگری نکنیم تا تا دختر بچّهٔ پنج ساله، وقتی به آسمان نگاه میکند، همچنان ستاره را نور خودش بداند، نور زندگی اش، و نه چیزی که زیر دود و بیفکری گم شده باشد.

امروز من محدثه سرانجام دختری با 17 سال سن تصمیم گرفتم مثل یک ستاره زندگی کنم. مانند ستاره، عمرم را صرف دادن نور و گرما به اطرافم بگذرانم و بعد از مرگم نیز دانشم مانند عنصر ها و اتم های ستاره ای که میمیرد، به وجود ماندن یاری دهد و انرژی پاک اوّلین قدم من است.

قراره بمدت یک ماه درمورد انرژی پاک صحبت کنیم، برای آینده ای روشن تر، برای جامعه بشر، برای زمین و ستاره ها.

از شما میخواهم اگر دوست دارید، با من همراه شوید، که این نیز قدمی برای اصلاح است.