این قسمت در ادامه ی اپیزود های قبلی نوشته شده و توصیه میکنم تا اگر مطالعه نکردید، بخوانید و نظرتان را بنویسید.
دیدگاه این نویسنده بر این است که ج ا یک حکومت تقریبا غیر متمرکز و ملوک الطوایفی است که گروه ها و جناح های مختلف در بدنه و ساختار آن وجود دارند که هر کدام سهم خود را در اداره ی کشور ایفا میکنند.
البته درست است که کل این گروه ها و قدرت ها، اکثریت انقلابی و یا به اصطلاح حزباللهی و در مجموع عضو پر رنگی در انقلاب اسلامی بودند و هستند، یعنی به اصطلاح در واقع درست است که همه از یک قماش اند ولی با این حال با هم بر سر قدرت و نفوذ و دریافت رانت و اداره ی کشور و موضوعات دیگر، نزاع ها و تقابل هایی دارند که موجب بحران های خفیف و وخیم و هزینه های مختلف شده است و میشود.
اما سوال جدی اینجاست که چرا ر*هبری دستور منحل شدن این مافیا و گروه های تندرو غیر رسمی و بویژه 3پا را نمیدهد؟
حتی در صورت مقاومت میتوان از ظرفیت قدرتمند ارتش و در صورت نیاز فراجا استفاده کرد و با پرداخت هزینه، این باند تندرو سوپر انقلابی که قسمت عمده ی 3پا را تشکیل میدهند را منحل کرد و اینگونه راه حیات کشور را باز کرد؛
پس چرا همش سازش میشود؟
جواب در قدرت و نفوذ گسترده ی مافیای 3پاست که در ظاهر ممکن است فقط یک سازمان نظامی باشد، اما واقعیت بسیار بزرگتر و گسترده تر و قدرتمند تر از آن است که متصور هستیم و 3پا در تمامی قسمت های مهم کشور نفوذ کرده و فعالیت دارد.
بقدری تشکیلات و نفوذ 3پا در عرصه های مختلف اقتصادی، سیاسی، تکنولوژی، علمی، نظامی، سایبری، فرهنگی و.. قوی و گسترده است که میتوان دولت با تفنگ را حتی قوی تر از دولت رسمی دانست و این یعنی حتی اگر دولت رسمی و ر*هبری محو بشوند، باز اداره ی کشور ادامه میتواند پیدا کند!
دلیل دوم این است که، وجود این قدرت علاوه بر اداره و کنترل کشور و همچنین تضمین بقای ج ا، باعث میشود که ر*هبری بتواند با استفاده از قدرت سوپر انقلابی های تندرو، جناح و گروه های مقابل سوپر انقلابی ها ( اصلاح طلبان و اعتدال گرا ها و ..) را مهار و خنثی کند و بتواند قدرت ها را در یک تعادل نگه دارد و خود اوضاع را مدیریت کند.
پس منحل کردن و حذف 3پا، این قدرت بزرگ که از قضا، قسمت اصلی و کلیدی بدنه و ساختار ج ا است، موجب ایجاد پدیده ای به نام خلاء قدرت میشود که بدون شک منجر به ظهور قدرت جایگزین جدید و خطر سرنگونی ج ا میشود.
پس در بهترین حالت حکومت با استفاده از قدرت ارتش و نفوذ دولت، فوقش بتواند کمی سرکشی تیم های مافیایی سوپر انقلابی را مهار کند و اوضاع را در تعادل نگه دارد.
یعنی در مجموع حکومت هر کاری بکند باز صحنه ی دسیسه ها و زد و بند ها و جنگ های گروه های قدرتمند داخلی است که در نهایت دودش فقط در چشمان نازنین مردم مظلوم ایران میرود.
با این تفاسیر راه کار برای ما چیست؟
اصلاح یا انقلاب؟
چگونه مردم ایران میتوانند به آرامش برسند؟
راه حل برای ما چیست؟
لطفا در اپیزود چهارم همراه باشید تا ادامه این مباحث را با هم صحبت کنیم.
سپاس از نگاه پر مهرتان
پسرک ریشدار
