خیلی وقتا میبینم آدمایی که به دیگران برای انتخابشون احساس شرم میدن! واقعا فلان کتابو میخونی؟ واقعا فلانی رو فالو میکنی؟ وای از شما توقع نداشتم آهنگای این خواننده رو گوش کنی! وای فکر نمیکردم شما از اون دسته آدما باشید که فلان برنامه رو میبینند!
جای تعجبه که گاهی باید یه سری موارد بدیهی رو به آدما یادآوری کنیم که شما نمیتونی برای کسی تعیین تکلیف کنی که فلان برنامه رو ببینه یا نه! فلان موسیقی رو گوش کنه یا نه! کنسرت فلان خواننده رو بره یا نه! فلان آدم رو فالو کنه یا نه.
از احساس شرم دادن به دیگران دست بردارید و اجازه بدید آدما اوقات فراغتشون رو با چیزایی که دوس دارند ببینند و بشنوند، پر کنند و زندگیشون رو به سبک خودشون زندگی کنند. میتونید تو دل خودتون طرف رو قضاوت کنید و تصمیم بگیرید میخواین با این آدم معاشرت داشته باشید یا نه، یا میخواین این آدم دوستتون باشه یا نه. ولی نمیتونید مدام اون آدم رو مورد آزار کلامی قرار بدید. این سلیقه ی اوناس و تا وقتی به کسی آسیبی نزدند شما اجازه ی بی احترامی کردن و دخالت کردن ندارید. بابت دغدغه های فرهنگی هم که دارید، قابل قبوله ولی با پاک کردن صورت مسئله چیزی حل نمیشه.
