" تاریخ را که میخواندم، گمان میکردم فراز و نشیب های این سرزمین
به افسانه های دور تعلق دارند.
نمیفهمیدم چگونه می توان در دل آنهمه آشوب زیست.
اکنون خود در همان نقطه ایستاده ام!
دیوار شیشه ای زمان شکسته و من از جایگاه خواننده به متن واقعه پرتاب شده ام.
ما به همان گذشتگانی بدل شده ایم که آیندگان خواهند خواند.
بی آنکه بدانند بزرگترین هنر ما
زنده نگه داشتن ضربان عادی زندگی در میانه ی این هیاهوی تاریخی بود!"
