قانون پنجره!

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا پنجره‌های خانه‌های قدیمی‌تر در انگلستان ظاهراً آجری بودند؟ در سال ۱۶۹۶، ویلیام سوم انگلستان مالیات بر املاک را وضع کرد که ساکنان خانه‌هایی با بیش از ۱۰ پنجره را ملزم به پرداخت مالیات می‌کرد.

در نگاه قانونگذاران، مالیات بر پنجره، یک روش هوشمندانه بود تا بار مالیات را بر روی شانه های طبقه ی مرفه جامعه قرار دهد. ثروتمندان معمولا خانه های بزرگتری با پنجره های بیشتری داشتند و بنابراین طبق این قانون مسئول مالیات بیشتر هستند. از سوی دیگر، مردم فقیر، در خانه های کوچک زندگی می کردند و کمتر هزینه مالیات پرداخت می کردند. برای ایجاد این سیستم حتی خانه هایی که کمتر از ده پنجره داشتند، به طور کامل از پرداخت مالیات پنجره معاف می شدند.

اما دولت عزم مردم را برای انجام هر کاری که از دستشان برمی‌آمد برای جلوگیری از پرداخت مالیات دست کم گرفت. برای جلوگیری از پرداخت مالیات، صاحبان خانه تمام پنجره‌های اضافی را آجری می‌کردند.

نور خورشید به کالایی لوکس تبدیل شد. هوای تازه شد گزینه ای اختیاری. تاریکی شد ارزانترین انتخاب.

مالیات پنجره بارها تغییر کرد تا اولین بار چارلز دیکنز رمان نویس معروف به این نارضایتی پاسخ داد.

در سال 1850، دیکنز در مورد مالیات بر پنجره ، در یک مجله نوشت:

حکم "آزادی هوا" توسط قانون پارلمان ممنوع شده است! از زمان اعمال مالیات بر پنجره، هوا و نور به هیچ وجه آزاد نیستند. ما ملزم به پرداخت هزینه های بالا برای آنچه که طبیعت به طور کامل به همه عرضه می کند هستیم.

یک سال بعد، در سال 1851، مالیات پنجره لغو شد. یعنی دقیقا 156 سال پس از اولین باری که وضع شد.

از آنجایی که پنجره‌های آجری مانع از دریافت نور خورشید توسط برخی از اتاق‌ها می‌شدند، این مالیات به عنوان "سرقت نور روز" شناخته می‌شد. میراث این مالیات هنوز هم در ساختمان‌ها و عبارت رایج دیده می‌شود!

جای زخم ها در آجر و سنگ باقی ماند. این شکست قانون نبود، درسی از رفتار انسان بود. مردم همیشه سریع تر از سیاست ها سازگار می شوند.

وقتی چیزی بیش از اندازه مالیات دار یا محدود شود، مردم از خواستنش دست نمیکشند، فقط یاد میگیرند آن را پنهان کنند. مالیات فقط ابزار جمع آوری پول نیست __ شکلی ست از معماری زندگی.

مالیات بر پنجره تنها یکی از معدود مالیات های پوچ طراحی شده توسط دولت بریتانیا برای جمع آوری پول بود. یکی دیگر از این نوع مالیات ها، " آجر" بود که در سال 1784 در زمان سلطنت پادشاه جورج سوم معرفی شد تا به پرداخت هزینه جنگ در مستعمرات آمریکایی کمک کند.

به طوری که این قانون معتقد بود مالیات هر خانه بر اساس تعداد آجرهای تشکیل دهنده ی آن حساب می شود. باز هم مردم با افزایش اندازه آجر پاسخ این قانون را دادند به طوری که آجر کمتری برای ساختن خانه شان لازم باشد. بسیاری از ساختمان های ساخته شده با آجر بزرگ، هنوز در Measham ، Leicestershire دیده می شوند.

بین سال های 1662 و 1689، مالیات بر تعداد قایق ها یا شومینه های موجود در یک خانه اعمال شد، دولت با این کار مردم را تشویق به جمع شدن در خانه های کوچکتر کرد و در بعضی موارد برای جلوگیری از مالیات، مردم روزها و شب های زمستانی را بدون هیچ وسیله گرمایشی سپری می کردند. اما مالیات پنجره تا حد زیادی طولانی ترین و مضطرب ترین نوع مالیات میان مردم بود.