من ننوشتن را انتخاب میکنم

این پست را چند بار منتشر کردم و دوباره پیش نویس. حتی یارای گذاشتن همین چند خط رو هم نداشتم. با خودم میگفتم که چی. اما شاید برای ثبت در تاریخ بد نباشه. بذار باشه به عنوان نشانی از حال و روزم تو این دوران.

انگار سرنوشت آپدیت اینجا گره خورده به روزای بی اینترنتی. 6 سال پیش اولین پستم این بود. (https://virgool.io/@Piadegard/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-rkn1mcsncmy2)

بعد از اون 7 ماه پیش که بعد از مدتها دوباره به ویرگول برگشتم و این رو نوشتم: (https://virgool.io/@Piadegard/%D8%AA%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-pnq0cmlfpphi)

و حالا که دیگه اونقدر بالغ شدم که متوجه بشم چیزی برای نوشتن نیست. وقتی دیگه کلمه ای نمیتونه این روزهارو توصیف کنه.

این پست بماند به یادگار از انبوه کلماتی که در ذهنم بود ولی به خواست خودم هیچگاه به قلم درنیومد.

افسوس ...