
نقش چشم در زیبایی چهره به قدری است که بسیاری از شاعران درباره آن شعر سروده و اشعار زیادی گفته اند
من بی چشمای تو شاعر نمیشدم...
این متن در رابطه با قرمزی چشم ها تو عکس هاست . انگیزه نوشتن این متن هم قرمزی زیاد چشم های خودم و اطرافیانم در عکس هاست.
یکی از اطرافیانتان که با آن زندگی میکنید را بگیرید و به چشم او نگاه کنید یا در اتاقی با نور معمولی، در صورت لزوم، عمیق به آن خیره شوید. نحوه مشاهده یکدیگر این است: نور از طریق قرنیه، گنبد بیرونی شفاف وارد چشم می شود و از مردمک می گذرد. سپس به قرنیه می رود که آن را روی عدسی متمرکز می کند. عدسی نور را بیشتر متمرکز می کند و آن را در سراسر شبکیه پخش می کند. شبکیه نور را دریافت می کند و سیگنال ها را از طریق عصب بینایی به مغز که تصویر را تفسیر می کند ، منتقل می کند.
اما همه چیز این نیست همانطور که نور وارد چشم می شود بخشی از نور بازتاب می شود اما مقدار نور در بیشتر موقعیت ها به قدری کم است که شما حتی متوجه آن نمی شید . در حال حاضر مردمک چشم روبه رویتان سیاه به نظر می رسد و همه چیز عادی است حالا یک دوربین بردارید و با فلاش روشن از فرد روبه رو عکس بگیرید در عکس گرفته شده چشم قرمز شیطانی است.
اتفاقی که افتاد: وقتی عکس گرفتید فلاش دوربین در مدت زمان بسیار کوتاهی حجم زیادی از نور را به داخل چشم فرستاد نور از پشت چشم منعکس شد و از مردمک خارج شد و چون لنز دوربین نزدیک به چشم است و گرفتن تصاویر بسیار سریع است نور بازتابی را به بیرون توسط دوربین جذب شد
پس چرا آن قرمز روشن است؟چرا چشم رنگ دیگه ای نمیشه؟
زیرا فوندوس سطح داخلی چشم که شبکیه را در بر می گیرد مملو از ملانین است رنگدانه ای که به آن رنگ مایل به قهوه ای مایل به قرمز می دهد.
با استفاده از تنظیم کاهش قرمزی چشم که در اکثر فلاش های دوربین دیجیتال وجود دارد قرمزی چشم نسبتاً آسان است. این تنظیم باعث می شود قبل از گرفتن عکس یک بار فلاش خاموش شود که باعث می شود مردمک های سوژه منقبض شوند و نور کمتری به داخل و خارج شود و سپس یک بار دیگر عکس بگیرید.
دوربینهایی که فلاش دورتر از لنز دارند نیز قرمزی چشم را کاهش میدهند، زیرا فلاش با زاویهای متفاوت از زاویهای که لنز آن را میگیرد به سوژه برخورد میکند.
البته قرمزی چشم همیشه چیز بدی نیست همان فرایند انعکاس نور که عکسها را خراب میکند به پزشکان نیز امکان میدهد تا روشی غیرتهاجمی برای دیدن داخل چشم داشته باشند.
مرسی که تا اینجا با من همراه بودید.
اگر نظری دارید که میخواهید پاسخ آن را در اینجا ببینید نظرتان را ارسال کنید. کاربران توییتر نیز میتوانند با من صحبت کنند و در آنجا از من سؤال بپرسند. حتماً نام خود را به من بدهید (و در صورت تمایل یک لینک).