
توجه! : منبع این مقاله پروگراما است جهت دیدن سایت قسمت کامنت هارو چک کنید.
HTML یا "HyperText Markup Language" پایه و اساس وب جهانشمول (WWW) است. اگر اینترنت را به عنوان شهری دیجیتال تصور کنیم، HTML اسکلتبندی ساختمانهای این شهر است. در حالی که ظاهر زیبا (CSS) و رفتار تعاملی (JavaScript) به آن اضافه میشوند، این HTML است که ساختار را میسازد.
در این مقاله، قرار نیست آموزش خط به خط بنویسیم. هدف، بررسی ماهیّت HTML، اهمیت تاریخی، جایگاه آن در توسعه وب مدرن، و آینده این زبان در عصر فریمورکها، کامپایلرها، اپلیکیشنهای تک صفحهای (SPA) و وب ۳ است.
HTML برخلاف JavaScript یا Python، زبان برنامهنویسی نیست. این زبان هیچگونه شرط، حلقه، یا عملیات منطقی ندارد. HTML صرفاً برای تعریف ساختار محتوا به کار میرود، نه کنترل رفتار.
HyperText به متونی اطلاق میشود که قابلیت لینکشدن به دیگر اسناد را دارند. این ویژگی، یکی از بنیادیترین مفاهیم در طراحی اینترنت است.
HTML مجموعهای از تگها (tags) و ویژگیها (attributes) است. هر تگ به مرورگر میگوید چه چیزی را و چگونه باید تفسیر کند: متن؟ تصویر؟ جدول؟ فرم؟ فایل صوتی؟ یا ویدئو؟
HTML توسط تیم برنرز-لی (Tim Berners-Lee) در اوایل دهه ۹۰ میلادی طراحی شد. هدف او ساده بود: فراهم کردن روشی ساختارمند برای نمایش اسناد علمی روی شبکهای که بعدها اینترنت شد.
HTML5 پاسخی به نیازهای اپلیکیشنمحور وب مدرن بود. ویدئو، ذخیرهسازی محلی، گرافیکهای برداری و APIهایی برای مکانیابی، آفلاین بودن و کشیدن روی بوم (canvas) همه در HTML5 ممکن شدند.
وقتی فایلی با پسوند .html در مرورگر باز میشود، مرورگر آن را میخواند، تگها را تفسیر میکند، و بر اساس آن DOM یا Document Object Model را میسازد.
DOM ساختاری درختی از کل سند HTML است. مرورگر از آن برای نمایش صفحه استفاده میکند. JavaScript میتواند این درخت را تغییر دهد، چیزی که باعث تعاملپذیری صفحات میشود.
یکی از مهمترین ویژگیهای HTML5 معرفی تگهای معنایی است:
<header><nav><main><article><section><aside><footer>این تگها کمک میکنند تا ساختار صفحه برای موتورهای جستوجو، رباتها، و کاربران بهتر درک شود.
پاسخ قطعاً نه. حتی اگر از React، Vue، یا Angular استفاده کنیم، در نهایت خروجی این فریمورکها HTML است. این فریمورکها فقط روشی برای مدیریت بهتر کد HTML هستند، نه جایگزینی برای آن.
در React، توسعهدهندگان با چیزی به نام JSX سر و کار دارند، که شبیه HTML به نظر میرسد ولی در واقع کد JavaScript است که HTML تولید میکند. اما دانش HTML برای درک JSX ضروری است.

افراد دارای معلولیت بخش قابل توجهی از کاربران اینترنت را تشکیل میدهند. HTML با استفاده از ویژگیهایی مثل aria-label، role، و استفاده صحیح از تگهای معنایی میتواند وب را برای همه قابل استفادهتر کند.
h1، p، meta، alt)<title><meta name="description"><meta name="robots"><meta property="og:title"><meta property="og:image">HTML خودش ناامن نیست، ولی نحوهی استفاده از آن ممکن است باعث حملاتی مثل XSS (Cross-Site Scripting) شود، مخصوصاً وقتی ورودی کاربر بدون فیلتر در HTML قرار گیرد.
HTML به کمک Web Components وارد مرحلهای جدید شده که به توسعهدهندگان اجازه میدهد تگهای سفارشی بسازند که مانند تگهای HTML کار میکنند.
با ورود به دوران جدید اینترنت، HTML همچنان رکن اصلی باقی میماند. حتی پلتفرمهایی مثل WebXR، WebGPU و WebAssembly باز هم با HTML تعامل دارند.
HTML فقط یک زبان ساده نیست؛ بلکه سنگ بنای اینترنت امروزی است. درک عمیق از HTML، حتی برای توسعهدهندگان فریمورکهای پیشرفته، الزامی است. این زبان به دلیل سادگی، گستردگی، و پایداریاش همواره باقی خواهد ماند.
اگر میخوای وبسایت حرفهای بسازی یا توسعهدهندهی فولاستک بشی، از HTML غافل نشو!