محیط کار بخش بزرگی از زندگی روزمره ما رو تشکیل میده .برای همین خیلی مهمه که فضای محیط کاری آرامشبخش، سازنده و قابل تحمل باشه. اما یه وقتایی پیش میاد که یکی از همکارها—خواسته یا ناخواسته—با رفتاراش تمرکز ما رو بهم میزنه، کار رو سختتر میکنه یا حتی باعث میشه از بودن توی اون محیط حس خوبی نداشته باشیم.
گاهی این رفتارها خیلی شدید نیست. مثلاً کسی که مدام درباره کارت نظر میده، یا بدون اینکه ازش بخوای تو کارت دخالت میکنه. گاهی هم شکلش جدیتر میشه؛ مثل تحمیل کار اضافی، رفتارهای منفعل-تهاجمی یا حتی رقابت ناسالم.
تو این شرایط، اولین چیزی که به ذهن میرسه اینه که خب، «چی کار کنم؟ باید تحمل کنم؟ بیخیال شم؟ یا حرف بزنم؟»
راهحل اول: تحمل بیصدا
بعضیها تصمیم میگیرن اصلاً چیزی نگن. فکر میکنن شاید اگر سکوت کنن، طرف مقابل خودش متوجه اشتباهش میشه و عقبنشینی میکنه. گاهی این روش جواب میده، ولی واقعاً فقط در درصد کمی از مواقع. بیشتر وقتا این سکوت باعث میشه اون رفتار ادامه پیدا کنه و حتی بدتر بشه. در نهایت، این ما هستیم که اذیت میشیم، انرژیمون تحلیل میره و شاید حتی زندگی شخصیمون هم تحتتأثیر قرار بگیره.
راهحل دوم: انفجار احساسی یا گلهگذاری پشت سر
بعضیا صبر میکنن، بعد یه روزی ناگهانی با عصبانیت واکنش نشون میدن یا شروع میکنن پشت سر اون همکار صحبت کردن. این روش هم نه فقط فایدهای نداره، بلکه حتی میتونه شرایط رو بدتر کنه و فضا رو متشنجتر کنه.
راهحل سوم: گزارش به مدیر یا منابع انسانی
ممکنه وسوسه بشی بری پیش مدیر یا منابع انسانی و موضوع رو گزارش بدی. تو فرهنگ کاری ما، این کار اغلب نتیجه مثبتی نداره. مگر در موارد خیلی شدید، این روش ممکنه به چشم «حاشیهسازی» دیده بشه و حتی به ضررت تموم شه.
راهحل بهتر: گفتوگوی محترمانه و مستقیم
بهترین و سالمترین راه اینه که همون اول، بدون اینکه به طرف برچسب بزنی یا حالت دفاعی بگیری، خیلی منطقی و محترمانه باهاش صحبت کنی.شاید اصن همه چیز یه سوء تفاهم ساده باشه. لحنت مهمه. توهینآمیز یا سرزنشگر نباش. فقط در مورد احساست حرف بزن و اثر رفتارش روی کارت.
مثلاً:
«میدونم نیتت کمک کردنه، ولی وقتی درباره کار شخصیم زیاد نظر میدی یا دخالت میکنی، تمرکزم بههم میریزه. ترجیح میدم کمی استقلال در کارم داشته باشم.»
این مدل حرف زدن هم به طرف نشون میده که رفتارش چه تأثیری روی تو داشته و هم بدون درگیری، مرزها رو مشخص میکنی.
جمعبندی
ما نمیتونیم رفتار همه رو کنترل کنیم، ولی میتونیم نحوهی واکنش خودمون رو مدیریت کنیم. با کمی تمرین و حفظ آرامش، میتونیم فضای کاری رو برای خودمون قابل تحملتر—و حتی دلپذیرتر—کنیم.
