سینَما یا سینِما؟

زبانِ شیرینِ فارسی از جمله زبان‌هایی‌ست که لغات بیگانه و وام‌واژه‌های بسیاری را در خود گنجانده است. استفاده از این دسته کلمات در مکالمات و مکتوبات روزمرّه هیچ ایرادی ندارد، منتها ما اغلب ریشه‌ی این لغات را فراموش می‌کنیم و آن‌ها را به هر شکلی که دوست داریم، به زبان می‌آوریم. یکی از رایج‌ترین این اشتباهات، مربوط به تلفّظ واژه‌ی «سینما»ست. عدّه‌ای آن را «سینَما» می‌گویند و گروهی هم «سینِما» را ترجیح می‌دهند. اینجا می‌خواهیم ریشه‌ی این کلمه را بررسی کنیم و ببینیم که کدام تلفّظ، شکل صحیح آن است. همراه باشید.

واژه‌ی Cinéma (با ریشه‌ی فرانسوی) از کلمه‌‌ی یونانی κινῆμα (تلفّظ: کینِما) به معنای «جنبش» برگرفته شده. این واژه‌ی فرانسوی پس از ورود به زبان انگلیسی حالت Cinema را به خود گرفت که مطابق شمایل نوشتاری‌اش به شکل سینِما تلفّظ می‌شود. زمانی که زبان ما پذیرای این کلمه شد، ایرانیان این واژه را به شکل دیگری تلفّظ کردند: سینَما.

گفتنی‌ست که دوبخشی‌ بودن این کلمه نیز در تغییر شکل بیان آن بی‌تاثیر نبوده و باعث بروز نوعی خطا شده؛ به نوعی که مخاطب فکر می‌کند این کلمه از دو واژه‌ی «سی» و «نَما» تشکیل شده و آن را بدان صورت به زبان می‌آورد. از قضا ارتباط کلمه‌ی «نما» با ماهیت سینما باعث بروز خطای دیگری شده است.

سؤال اصلی اینجاست: تلفّظ صحیح این واژه به چه شکل است؟

تلفّظ درست واژه‌ی سینما به صورت «سینِما»ست؛ چراکه هم از ریشه‌ی لغوی این کلمه تبعیت می‌کند و هم ما را از بروز خطاهای زبانی فوق برحذر می‌دارد.

امیدوارم که این پست برای شما دوستان عزیز مفید واقع شده باشد. موفّق باشید.