هنرِ شوآف

چند وقت یکی از دوستان توییتی کرده بود درباره این‌که "دارم به این نتیجه می‌رسم خوب کار کردن فقط باعث می‌شه بیشتر ازت کار بکشن و تقدیر و تشکر هم نکنن". بعد دوست دیگری ریپلای زده بود که گاهی باید شوآف کرد تا دیده شد. شوآف کردن هم هنر می‌خواهد. این توییت باعث شد فکر کنم این موضوع خوبی برای گفتگوست.

بارها پیش آمده که دوستان از خودشان و کارشان زیاد تعریف می‌کنن که باعث اعصاب‌خردی بقیه می‌شود و لابد برای شما هم اتفاق افتاده که بگویید عجب آدم بی‌خود و پرمدعایی هست فلانی. در قطب مخالف این‌ها، افرادی هم هستند که فروتن‌اند و می‌گویند اگر کارمان خوب باشد خودش دیده می‌شود و نیاز به سروصدای زیادی نیست.

اون دوستی که خوب کار می‌کرد ولی کارش دیده نمی‌شد!
اون دوستی که خوب کار می‌کرد ولی کارش دیده نمی‌شد!

واقعیت این است این دو گروه هر کدام به یک اندازه اشتباه می‌کنند. کارِ خوب ارزشمند است و شوآفِ درست هم ارزشمند. شوآف کردن همان‌قدر که می‌تواند زشت و حال‌به‌هم زن باشد، می‌تواند خوب و کارا هم باشد.

از میان تجربیات خودم، بهتر است اول دقیق و درست کار کنیم بعد مدعی چیزی باشیم. ولی یادمان باشد که با درست کار کردن نمی‌توان نفس راحتی کشید که کارم تمام شده است! لازم است به کارمان «جلوه» بدهیم. مثلا یک گزارش جانانه از کارمان درست کنیم با استفاده از نمودار و رنگ‌های زنده و پر انرژی. لازم است برای پی‌گیری های بعدی جدی باشیم و محکم. و لازم است منفی‌باف و عصبانی و عجول نباشیم. اگر به مدیر سخت گیری گزارش می‌دهیم، درست و حرفه‌ای حرف بزنیم. به‌هیچ‌عنوان پینگلیش را به‌عنوان زبان کاری انتخاب نکنیم و برای مدیر ننویسیم slm!! اگر ممکن است حتما برا مکاتبات از ایمیل استفاده کنیم نه پیام‌رسان‌هایی مثل تلگرام. در حین شوآف کردن، ادب را رعایت کنیم. رعایت ادب و احترام در هر صورتی ضروری است. از فعل‌های مجهول استفاده کنیم. بهتر است که نه خودمان را خطاب قرار دهیم و نه افراد دیگر را. بنویسیم تاییدیه داده شده. کارها انجام شده. یا پیامی از طرف شما دریافت نشده (به جای اینکه بگوییم شما جواب نمی‌دهید!). همچنین موقع حرف زدن خودمان را دست کم نگیریم، قبل از جلسات درباره موضوع‌های احتمالی سرچ کنیم بعد با اطمینان حرف بزنیم. به کارهایی که می‌کنیم رنگ و لعاب بدهیم، این به معنی دروغ‌گویی نیست، به این معنی است که شما برای خودتان و وقتتان ارزش قائل هستید.

کار کردن فقط بلد بودن یک فن نیست، بسیار خلاقیت و ریزه‌کاری نیاز دارد. جلوه دادن به کار هم هوش خودش را می‌خواهد. بهتر است هنر شوآف را یاد بگیریم و مرز باریکش را با پرمدعا بودن تشخیص دهیم.