تو

باران می بارد؛
آسمان پر است از ابرهای تیره؛
خیابان مملو از رهگذرانی ست که با عجله به دنبال سقفی می گردند؛
میان شلوغی ها آرام ایستاده ام؛
آرام و منتظر!
باران عطر تو را خوب می شناسد،
گفته است می آیی و پناهم می شوی،
منتظرت هستم!...

پ.ن: اولین پست و اولین حضور توی اولین روز سال

نوشتن باعث میشه خاطرات موندگار شن،عشق ها از یاد نرن و احساسات عمیق تر منتقل شن؛

امیدوارم نوشتن جزئی از وجود همه بمونه؛

سال نو مبارک.