در سن 22 سالگی

نمیدونم منو چقدر میشناسید احتمالا نمیشناسید.بعد از کلی بزن و بکوب و وارد شدن به شغل های متعددی مثل پیک موتوری,کامپیوتری,دفترپیشخوان دولت ... و با شکست مواجه شدن تونستم یک کار پیدا کنم که مورد علاقه خودم باشه برنامه نویس سیشارپ در شرکت آریانا .خب کار با یک پروژه نمونه شروع شد و بعد از تایید مسئول شرکت آماده حرکت شدم.حدود 700 کیلومتر اونورتر یک شغلی در انتظار من بود که باید خودمو بهش میرسوندم و خودم رو شایسته اون جایگاه کنم.حدودا 2 هفته از اولین باری که شروع کردم برای این گروه کد زدن میگذره توی هفته اول تونستم مدیر پروژه یکی از محصولات شرکت بشم(مدیریت یک مشاور املاکی) میخوام براتون یکم از سختی کارم بگم ?،از نظر من که عاشق کارم هستم هیچ سختی وجود نداره مگر مسیر 2 ساعته رفت و برگشت(4ساعت در کل).

من هیچ وسیله نقلیه ای برای خودم ندارم و باید از سرویس های بین شهری مثل اتوبوس استفاده کنم.

ساعت کاری منم مثل بقیه هست 8 ساعت و حقوق اداره کار البته فعلا به عنوان کارآموز فعالیت میکنم و امیدوارم به زودی ارتقاع پیدا کنم و یک کارمند معمولی بشم,البته این تمام ارزوی من نیس چون ارزو ها هیچ محدودیتی ندارن مثل آدم ها

ممنون که وقت گذاشتید?