به لطف یومالله 22 دی و خروش ملی ایران، این مرحله از «جنگ تحمیلی» به نقطه انتهایی رسید.
با دستگیری سرشاخههای اصلی ترور و فروپاشی جوخههای مسلح شهری، همزمان با آگاهی عمومی نسبت به «نعمت امنیت» و جدایی صف معترضان از تخریبگران، آرامش به خیابانهای شهر بازگشته است و امید است همین روند بهصورت کمحادثه ادامه پیدا کند.
اما شایسته است نسبت به گامهای بعدی جنگ پیشبینی و رصد شود.
آیا جنگی در کار خواهد بود؟
آری! به این دلیل که دشمن ایران و ایرانی، انگیزههای بالایی برای مقابله با جمهوری اسلامی دارد؛ و حتی به واسطه ناکامیهای پیدرپی در صدمهزدن به ایران، انگیزههای او به مدار بالاتری از نفرت و کینه اوج گرفته است و حاضر است برای دفعات بعد هزینههای سنگینتر و روشهای پیچیدهتری را در مقابله با انقلاب اسلامی ایران بهکار گیرد.
پس پیشبینی میشود دشمن آمریکایی صهیونی وارد فاز بعدی مقابله و دشمنی خواهد شد و البته تجربه تاریخی نشان میدهد او تا چند لایه بعدی دشمنی را پیشبینی و طراحی کرده است و هرگز منتظر نخواهد شد ایران، نفسی چاق کند و برای بازآرایی و بازتوانی نیروهای خود زمان بخرد.
پس حتما از همین روز یومالله – دوشنبه 22 دی 1404 – دشمن دستورالعملهای جایگزین خود را آغاز کرده است. اینها پیشبینیهایی است که میتوان برای هرکدام قرینهها و شواهدی یافت و یا حداقل در مرحله گمانهزنی نمیتوان به آن بیاعتنا بود:
1. آماده شدن برای حمله نظامی چه از جانب برخی کشورهای همسایه و چه از طریق حملات هوایی (نظیر آنچه که در جنگ دوازدهروزه رخ داده است).
2. انجام مجدد عملیات ترور برای اهدافی که از مدتها پیش شناسایی و تعقیب کرده است (حتی احتمالا تکمیل لیست ترور که در نبرد قبلی به انتها نرسیده است).
3. آغاز موج جدید از آشوبهای خیابانی با انضمام درسآموختههای فعلی (آشوبهای هوشمندتر و دامنهدارتر).
4. تکمیل حلقه جهانی تحریم علیه ایران برای بستن آخرین راههای تنفس بینالمللی ایران (نظیر دستور اجرایی اخیر ترامپ مبنی بر اعمال تعرفه 25 درصدی به هرکشوری که با ایران تجارت کند).
5. افزایش فشارهای رسانهای و دیپلماتیک بر جمهوری اسلامی با موضوعاتی که از قبل در آبنمک خوابانده (نظیر حقوق بشر، هستهای، موشکی و تروریسم منطقهای).
6. اخلال و اختلال جدی در وضعیت اقتصادی کشور و پیشروی در توطئههای اقتصادی (نظیر تضعیف ارزش پول ملی و تحمیل بیثباتی به بازار و معیشت مردم).
7. انجام عملیات سنگین شناختی (جنگ نرم) نسبت به اذهان عمومی ایرانیان (با هدف بیحاصل نشاندادن انقلاب و مقاومت و ضرورت مدارا با آمریکا).
8. ایجاد راههای جدید نفوذ و شرطیسازی از طریق پروژه «مذاکره» و صلح با آمریکا (روشی که بارهای قبل نیز آزموده و گهگاه از آن منفعتی برده است).
9. ایجاد شکافهای اجتماعی و دمیدن بر دوقطبیهایی که میتواند انسجام ملی را با گسست مواجه سازد (موضوعات باز نظیر حجاب، ورزش، گروههای مذهبی...).
10. ورود از طریق گروهها و احزاب سیاسی با ایدههای جایگزین نسبت به آرمانهای انقلاب اسلامی (چه گروههای غربگرا و سکولار و چه حتی گروههای خاص مذهبی).
نباید ترسید
اینهمه طرح توطئه و دشمنی، هرگز نبایست برای ما هولآور یا ناامیدکننده باشد. ملت ایران با قدرت ایمان و میهندوستی، اینبار نیز بر نقشههای شیطانی فائق خواهد آمد و به درجات بالاتری از تابآوری، قدرت و شکوفایی دست خواهد یافت. ولیکن گفتگو پیرامون آیندهپژوهی دشمن، میتواند سرعت و سهولت عبور از بحرانها را برای کشور فراهمسازی کند.
جمله پایانی
کاش دشمن با بازخوانی شکستهای خود همین یک پیغام را بهوضوح دریافت کند:
ای مگس، عرصه سیمرغ نه جولانگه توست
عرض خود میبری و زحمت ما میداری
