یکی از اشتباهات ما اینه که فکر می کنیم دنیا محل استراحت و عافیته. برای همین با اولین مشکل جا میخوریم. بدتر اینکه اگر مشکلات ادامه پیدا کنه و یکی پشت دیگه از راه رسه کاملا کم میاریم.
حتی شروع می کنیم علیه خدا حرف زدن که آخه این چه وضعیه چرا خدا برای من اینقدر دردسر درست می کنه.
اما واقعیت اینه که خدا برای ما دردسری درست نمی کنه. فقط ما رو توی آزمون دائمی شرکت داده.
این زندگی مثل سالن کنکوره. یه مداد دست ما دادن و می گن یکی یکی تست ها رو حل کن.
اشتباهه اگر کسی موقع کنکور چرت بزنه یا ساندیس بخوره. بعدا فرصت برای استراحت زیاده.
فعلا حواسمون به سؤالات زندگی باشه.
