دعا، یک اتفاق واقعی است

دعا یک نماد نیست؛ یک قرارداد نیست. یک آیین نیست. یک واقعیت است. یک ابزار مهم است. از ابزار بالاتر؛ یک اسلحه است. دعا کردن و خواستن از خدا، ما را نجات می‌دهد. دعا یک نوع عملیات واقعی است. نگاهمان را به دعا عوض کنیم. به دعا باور پیدا کنیم. خود را محتاج دعا بدانیم. به این معنا که ما راهی به جز دعا کردن و خواستن از خدا نداریم. ما اگر بخواهیم سر پای خودمان بایستیم زمین می‌خوریم. ذلیل می‌شویم. له می‌شویم. نیست و نابود می‌شویم. دعا کردن باعث می‌شود اراده خدا وارد در زندگی ما بشود. اراده ما ذیل اراده خدا قرار بگیرد. آن‌وقت است که با این اتصال مبارک، قدرت ما و قابلیت ما به حداکثر می‌رسد. اینجاست که می‌گویم دعا یک قرارداد نیست. یک اتفاق واقعی است.