نقدی به «مشکل‌گویی» آقای پزشکیان

آقای رئیس‌جمهور در بیاناتی فرموده‌اند:

برخی گلایه می‌کنند چرا بنده مرتب مشکلات را بیان می‌کنم؛ آیا اینکه در گذشته این مشکلات کتمان شد، کمکی به حل آنها کرد؟! (به‌نقل از همشهری)

بله! فرمایش صحیحی است؛ این‌که مشکلات را کتمان کرده‌ایم به ما کمکی نکرده است؛ اما اگر آن‌ را بیان کنیم مگر کمکی می‌کند؟

بهبود زندگی مردم؛ نه به کتمان مشکلات است نه به افشاگری آن. بهبود زندگی به «برنامه داشتن» و «اقدام برای حل مشکلات» است.

البته آقای دکتر پزشکیان نکات مکمل و صحیحی فرموده‌اند:

با اطمینان به اینکه همه این مشکلات راه‌حل دارند آنها را بیان می‌کنم تا برای رفع آنها آگاهی و اراده ایجاد شود؛ حفظ جمهوری اسلامی در گرو حل مشکلات است، لذا نباید مرعوب جوسازی‌ها شویم.

اتفاقا در دیدار اخیر، مقام معظم رهبری در تمجید از رئیس‌جمهور محترم، ایشان را به راوی پیشرفت‌ و قدرت بودن کشور معرفی کردند. اما گاهی از بیانات رئیس‌جمهور این حس ایجاد می‌شود که ما غرق در مشکلات لاینحل هستیم و هیچ‌کس هم نمی‌تواند آن‌ها را حل کند؛ هرکس هم ادعا می‌کند می‌تواند مشکل را حل کند بیاید من 100 میلیارد می‌دهم برود حل کند. (قریب به مضمون).

حال مردم می‌پرسند ما که خودمان می‌دانستیم مشکل داریم و اتفاقا بیشتر از مقامات مسئول هم مشکلات را حس می‌کنیم و اصلا داخل مشکلات زندگی می‌کنیم. ما دولتی نمی‌خواهیم که مشکلات را برایمان فهرست کند و از عمق فاجعه پرده‌برداری کند. ما دولتی می‌خواهیم که پیشتر از افشاگری درباره مشکلات و خالی‌کردن دل مردم، اقدامات اجرایی و حکمرانی خود را قطار کند و بعد از چندی بگوید فلان مشکل را کامل حل کردیم و برای این تعداد مشکل هم راه‌حل‌های اجرایی داریم.

پس محضر رئیس‌جمهور محترم عرض می‌کنم آقای دکتر! ما برای حل مشکلات هم «آگاهی» و هم «اراده» داریم اما این دولت و نظام حکمرانی است که باید به‌جای «مشکل‌گویی»، «مشکل‌گشایی» کند.