رسم خدا اینچنین است:
مأموران الهی تأییدات بیشتری از جانب او دریافت میکنند. (أَيَّدْناهُ بِروحِ القُدُس)
هرکس بخواهد در مسیر هدایت جامعه نقش ویژهتری ایفا کند خدا به او نصرت و امکانات بیشتری میبخشد و گاه او را با معجزات خاص تأیید میکند تا کار هدایت مردم، سریعتر و مطمئنتر پیش برود.
نظیر معجزاتی که ابزار کار تکتک پیامبران بوده است؛ از زنده کردن مردگان و شفای نابینایان گرفته تا شکافتن نیل و اژدها شدن عصا و خبردادن از پنهانیها؛ و در مسیر این معجزات هیچ تعجب و تردیدی مجاز نیست. (قُل قَد جاءَكُم رُسُلٌ مِن قَبلي بِالبَيِّنات)
امام حسین (علیهالسلام) مأموریتی منحصربهفرد از جانب خداوند به عهده دارد. او کشتی نجات و خورشید راهنمای بشریت در همه دورههاست. پس تأییدات بالاتری از جانب خدا دریافت کرده است و در طول تاریخ، لحظهبهلحظه بر فروغ هدایت او افزوده میشود.
اگر عیسی (علیهالسلام) در بدو تولد سخن گفت (قالَ إِنِّي عَبدُ اللَّهِ آتَانيَ الكِتابَ وَ جَعَلَني نَبيًّا)، حسین (علیهالسلام) قبل از میلاد هنگامی که در رحم مادر بود سخن گفت و همکلامی فاطمه زهرا (سلامالله علیها) را به عهده گرفت؛ و شاید از این برجستهتر سخنگفتن اباعبدالله بعد از شهادت است، آنهنگامی که سر بریده او روی نیزه از ایندیار به آندیار چرخانده میشد تا نقشه فریبکارانه یزید در اذهان عمومی پیش برود؛ اما معجزه حسین (علیهالسلام) بار دیگر به میدان آمد و با لبهای ترکخورده شروع به قرآن خواندن نمود:
(أَمْ حَسِبتَ أَنَّ أَصْحابَ الكَهفِ وَ الرَّقيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَبًا)
آیا گمان کردهاید که ماجرای اصحاب کهف، پدیدهای عجیب و غیرقابلباور است؟
اینکه جوانانی در مبارزه با ظلم به غاری پناهنده شوند و چندصد سال به خواب بروند و بعد از فروپاشی امپراتوری قدرتمند ظالم دوباره به دنیا بازگردند و با آمدنشان دلهای مشتاق را به خداوند جلب کنند. حسین (علیهالسلام) از این بالاتر است. او در تمام زمانها و مکانها، هدایت را باز میگرداند و ذکر و نامش، دژ مستحکم ظالمان و مستکبران را فرومیریزد.
اباعبدالله، معجزه جاوید خداست برای هدایت تمام مردم.
(وَ سَلامٌ عَلَيهِ يَومَ وُلِدَ وَ يَومَ يَموتُ وَ يَومَ يُبعَثُ حَيًّا)
سلام بر حسین بن علی بن ابیطالب (علیهمالسلام) در هنگامه تولد و در زمانه شهادت و در روزگار حیات جاوید. باشد که این سلام سببساز هدایت و عاقبتبهخیری ما شود.
