مفهوم Status Code (کد وضعیت HTTP) در سئو خیلی مهمه، چون این کدها به موتورهای جستجو (مثل گوگل) و مرورگرها میگن که وضعیت پاسخ سرور برای یک صفحهی وب چیه — مثلاً آیا صفحه پیدا شد، حذف شده، منتقل شده، یا خطایی رخ داده.

وقتی گوگل (یا کاربر) به آدرسی از سایتت درخواست میفرسته، سرور با یک کد سهرقمی پاسخ میده، مثل 200, 404, 301 و ...
این کدها تأثیر مستقیمی روی ایندکس شدن (Indexing) و رتبه (Ranking) سایت دارن.
گروه محدوده توضیح کلی 1xx 100–199 اطلاعاتی (informational) – بهندرت در وبسایتها استفاده میشن 2xx 200–299 موفقیتآمیز (Success) – درخواست موفق بوده 3xx 300–399 ریدایرکت (Redirect) – صفحه منتقل شده 4xx 400–499 خطای کاربر (Client Error) – صفحه پیدا نشد یا درخواست اشتباهه 5xx 500–599 خطای سرور (Server Error) – مشکل از سمت سروره
صفحه درست بارگذاری شده.
✅ بهترین حالت برای سئو.
گوگل این صفحه رو ایندکس میکنه.
ریدایرکت دائمی.
✅ استفاده برای انتقال آدرسها به URL جدید (مثلاً تغییر ساختار سایت یا دامنه).
گوگل لینکجوس (Link Juice) رو به URL جدید منتقل میکنه.
ریدایرکت موقتی.
⚠️ گوگل معمولاً URL اصلی رو نگه میداره و مقصد رو ایندکس نمیکنه (چون موقتی فرض میشه).
صفحه وجود نداره.
⚠️ اگر تعداد زیادی صفحه 404 داشته باشی، سئو آسیب میبینه.
میتونی با ریدایرکت 301 یا صفحهی 404 سفارشی، تجربه کاربر رو بهتر کنی.
صفحه بهطور دائم حذف شده.
✅ از 404 بهتره چون به گوگل میگه «این صفحه دیگه برنمیگرده»، و سریعتر از ایندکس حذفش میکنه.
مشکل از سمت سرور.
❌ گوگل ممکنه صفحه رو موقتاً از ایندکس خارج کنه.
باید فوراً بررسی و رفع بشه.
سرور موقتاً در دسترس نیست (مثلاً در حال تعمیر).
✅ اگر ازش درست استفاده کنی، به گوگل میگه بعداً دوباره امتحان کنه. (برای نگهداری سایت خیلی مفیده)
گوگل به شدت به Status Code حساسه.
مثلاً:
اگر صفحهی مهم سایتت به اشتباه 404 یا 500 بده، از نتایج حذف میشه.
اگر ریدایرکتهات زنجیرهای یا اشتباه باشن (301 پشت سر 301)، سرعت و اعتبار سئو پایین میاد.