افسوس...😢
افسوس از گلهای پر پر شده
درود به جوانان غیور و پاکی که با خونشان رنگ امید را به جان ایران زدند💔
قصد داشتم پست بعدیم بعد از اتمام کار کتابم باشد
اما الان دیگه هیچ چیز مثل قبل نیست
نمیدونستم که حتی ویرگول کار میکنه،اتفاقی متوجه شدم
دیگر چند وقتی هست که قلم را کنار گذاشته ام
دیگه غم و اندوه اجازه ی هیچ کاری نمیده
شاید اگر بنویسم برای عزیزانی باشد که برای ما رفتند
یکی بیاد و مرز اعتراض
برای نبودن امروز و فردا و هدر رفتن دیروز را مشخص کنه
بگه چطور در میان گرانی های کمر شکن
در میان خجالت ها
در میان نا امیدی ها
در میان بی مسئولیتی ها
در میان دزدی های کلان از کشور
در میان دروغ های تکراری
وعده های پوشالی
در میان سرافکندگی یک پدر
در میان سر خوردگی یک مادر
در میان آرزوهای دست نیافتنی کودکان سرزمین
و
در میان هزاران هزار وضعیت قرمز جامعه باید اعتراض کرد
تا کی و کجا؟
این مرز کجاست؟
چرا دیده نمیشه؟
وقتی این طور بیرحمانه هزاران جوان کشته میشوند
در کشوری که به خاطر تمام کمبودها اصلا ازدواجی شکل نمیگیرد
و بچه ای به دنیا نمی آید
با جمعیتی که به زودی حجم زیادش سالخورده میشود
چه کسانی وارثان فردای ایران هستند؟
مگر نه اینکه ایران مادر همه ی ماست؟
مگر نه اینکه اینجا کشور ماست؟
مگر نه اینکه باید در کشورم حق زندگی داشته باشم؟
لطفا به شعور ما بیشتر از این توهین نکنید
هر چه ما را حساب کردید
خودتان هستید و هفت جد و آبادتان
بر پدر و مادر همه ایل تبار هر کس جوانان را کشت لعنت
لعنت بر عاملان این روزهای سیاه
خدایا چقدر درد دارم
چقدر بغض دارم
چقدر حرف دارم
پس کی تمام میشه این روزهای نحس؟
کی قراره خوشی به مردم رو کنه؟
کی قراره حرف همدیگه رو بشنویم؟
هر کس خلاف ما حرف زد
اون رو نابود نکنیم
ما همه سوار بر یک قایق هستیم
آخه به چه قیمتی؟
مگر نه اینکه در سند بیست ساله ما باید الان قدرت اول منطقه باشیم؟
پس کو؟
گفتن با معترض کاری نداریم
اعتراض مشکلی ندارد
باشه پس من اعتراض دارم
به کارنامه ی شما سراسر اعتراض دارم
به نابودی جوانیم اعتراض دارم
به زندگی نزیسته ام اعتراض دارم
به نابودی منابع ام اعتراض دارم
به دزدی های کلان از کشورم اعتراض دارم
به بی مسئولیتی های شما اعتراض دارم
به گرانی و تورم کمر شکن اعتراض دارم
به اینکه خریدن خانه که هیچ
حتی یک قبر هم شده آرزو،در کشور خودم
اعتراض دارم
به تبعیض اعتراض دارم
به فیش های نجومی شما اعتراض دارم
به قطع شدن آب و برق اعتراض دارم
به خشک شدن زاینده رود و کارون و دریاچه ی ارومیه و... اعتراض دارم
به آلودگی هوا اعتراض دارم
به حق به جانب بودن شما اعتراض دارم
به اینکه نظرتان را به ما تحمیل کنید اعتراض دارم
به بنزین بی کیفیت
اعتراض دارم
به نابودی صادرات
به واردات غلط اعتراض دارم
به ندیده شدن جوانان
و چند شغلی بودن شما ها اعتراض دارم
به اینکه نمیتونم اعتراض کنم
اعتراض دارم
به اینکه نمیدونم یک روز ملت همیشه در صحنه هستم و فردا اگر اعتراض کنم انگ میخورم اعتراض دارم
به نابودی جنگلها،کوهها اعتراض دارم
به بیکاری اعتراض دارم
به اینکه جوانان نمیتونند ازدواج کنند اعتراض دارم
به نبود یا گرانی دارو اعتراض دارم
به بیمه ای که تقریبا هیچ چیز را تحت پوشش نمیگیرد اعتراض دارم
به صندوق بازنشستگی خالی اعتراض دارم
به ترافیک اعتراض دارم
به فرو نشست اعتراض دارم
به اینکه دیگه حتی از شنیدن روزهایی مثل عید هم به خاطر نبودن قدرت خرید حداقلها هم شاد نیستیم اعتراض دارم
به وجود این همه کودک کار اعتراض دارم
به کوچکتر شدن هر روز و هر روز سفره هایمان اعتراض دارم
به اینکه ما را درک نمیکنید اعتراض دارم
به پارتی بازی های شما اعتراض دارم
به این که محاکمه نمیشوید اعتراض دارم
به این که خلاف قانون رفتار میکنید اعتراض دارم
به حق خوری اعتراض دارم
به فرار مغزها اعتراض دارم
به فرار نسل ها ،برای نبود امکانات به آن ور مرزها ،اعتراض دارم
به تلویزیون ملی که ملی نیست و میلی است، اعتراض دارم
به ماشین های بی کیفیت داخلی ،همان ارابه های مرگ
اعتراض دارم
به از بین رفتن حیوانات اعتراض دارم
به عرق پیشانی و دست خالی اعتراض دارم
به سرعت پایین و قیمت بالای اینترنتی که امروز فیلتر هم شده اعتراض دارم
به پاسپورت بی ارزش اعتراض دارم
به کشتن امید اعتراض دارم
به شمااااااااا اعتراض دارم
به شمااااااااا اعتراض دارم
به شمااااااااا اعتراض دارم
الان من چی هستم ؟یک مزدور یا معترض؟
مرز کجاست؟
من جایی را آتش زدم؟
کی قراره صدای ما را بشنوه؟
مگر نه اینکه شما باید برای ما کار کنید؟
مگر نه اینکه شما گفتید ما خادم مردم هستیم؟!!!!
مگر صاحب کشور هستید؟
ایرانم تسلیت😢😢😢
به امید روزهای خوب
برای سرزمین مادریمان
