
دیابت نوع 2، که سابقاً به عنوان دیابت بزرگسالان یا دیابت غیروابسته به انسولین شناخته میشد، یک بیماری مزمن است که متابولسیم قند (گلوکز) در بدن را تحت تاثیر قرار میدهد.گلوگز منبع مهم سوخت بدن میباشد.
در دیابت نوع 2، یا بدن شما در برابر اثر انسولین مقاومت میکند، که باعث تنظیم ورود گلوکز به سلولها می شود. یا انسولین کافی برای تنظیم سطح گلوگز در بدن تولید نمیشود.
دیابت نوع 2 بیشتر در بزرگسالان شایع است. اما به دلیل افزایش چاقی در دوران کودکی، در سنین کودکی هم شیوع آن در حال افزایش است. هیچ درمانی برای دیابت نوع 2 وجود ندارد. اما احتمالاً میتوانید با رژیم غذایی مناسب تحت نظر متخصص تغذیه، ورزش کردن و باعث نگهداشتن وزن در محدودهی مناسب آن بشود. اگر رژیم غذایی و ورزش برای مدیریت قند خون کافی نباشند، ممکن است به داروهای دیابت و یا انسولین درمانی نیاز پیدا کنید.
نشانه ها
علائم و نشانههای دیابت نوع 2 اغلب به آرامی خود را نشان میدهند. در حقیقت ممکن است چند سال دیابت نوع 2 داشته باشید اما ندانید. علائم زیر را جست و جو کنید:
افزایش تشنگی و تکرر ادرار: قند اضافی در جریان خون باعث میشود مایع از بافتها بیرون کشیده شود. این ممکن است باعث تشنگی شما شود. در نتیجه شما بیشتر از حد معمول آب مینوشید و ادرار میکنید.
افزایش گرسنگی: در صورت نبود مقادیر کافی انسولین برای ورود قند به سلولها، عضلات و اندامها، خالی از انرژی میشوند که باعث گرسنگی شدید میشود.
کاهش وزن: با وجود آن که بیش از حد معمول غذا میخورید تا حس گرسنگی را رفع کنید، ممکن است وزن کم کنید. بدون توانایی متابولیزه کردن گلوکز، بدن از سوختهای جایگزین ذخیره شده در ماهیچه و بافت چربی استفاده میکند.
خستگی: اگر سلولهای شما از قند محروم باشند. ممکن است خسته و تحریکپذیر شوید.
تاری دید: اگر قند خون بالا باشد، ممکن است مایع از عدسی چشم به بیرون کشیده شود، که بر روی قابلیت تمرکز عدسی تاثیر میگذارد.
دیر بهبود پیدا کردن زخمها و عفونتهای مکرر: دیابت نوع 2 بر روی توانایی بدن در بهبود زخم و مقاومت در برابر عفونت تاثیر میگذارد.
مناطق تیره در پوست: برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 دارای لکههای سیاه و پوست ضخیم در چین و چروکهای بدن خود هستند، معمولاً در زیر بغل و گردن. این حالت آکانتوزیس نیگریکانس نامیده میشود که ممکن است نشانهای از مقاومت به انسولین باشد.
علل دیابت نوع 2
دیابت نوع 2 زمانی ایجاد میشود که بدن نسبت به انسولین مقاوم شود یا پانکراس انسولین کافی تولید نکند. علت دقیق آن مشخص نیست، گرچه به نظر میرسد ژنتیک و فاکتورهای محیطی مانند اضافه وزن و عدم تحرک در این قضیه نقش دارند.
انسولین چگونه کار میکند؟
انسولین هورمونی است که توسط غدهای که در پشت و زیر معده قرار دارد (پانکراس) ترشح میشود:
پانکراس انسولین را در جریان خود ترشح میکند.
انسولین موجود در گردش خون قادر است گلوکز را وارد سلولها کند.
انسولین مقدار گلوکز موجود در جریان خون را کاهش میدهد.
زمانی که قند خون کاهش پیدا میکند، ترشح انسولین از پانکراس کاهش مییابد.
نقش گلوکز
گلوکز نوعی قند است که منبع اصلی انرژی سلولها برای ساخت عضلات و سایر بافتهاست:
گلوکز از دو منبع اصلی تامین میشود: غذا و کبد
قندی که وارد جریان خون میشود به کمک انسولین وارد سلولها میشود.
کبد گلوکز را میسازد و ذخیره میکند.
زمانی که سطح گلوکز خون پایین میآید مانند زمانی که غذا نخوردهاید، کبد گلیکوژن ذخیره شده را به گلوکز میشکند تا گلوکز خون را در محدودهی طبیعی نگهدارد.
در دیابت نوع 2 این پروسه به خوبی انجام نمیشود. به جای حرکت قند به داخل سلولها قند در جریان خون میماند. زمانی که سطوح قند خون افزایش مییابد، سلولهای بتای تولیدکنندهی انسولین در پانکراس، انسولین بیشتری تولید میکنند. اما در نهایت این سلولها دچار اختلال شده و نمیتوانند انسولین کافی برای رفع نیازهای بدن را تولید کنند. در دیابت نوع 1 که شیوع کمتری دارد، سیستم ایمنی سلولهای بتا را تخریب میکند. در این حالت انسولین یا کم است یا اصلاً تولید نمیشود.
منبع: https://novindiet.com/weight-loss-and-diabetes/