عنوان مقاله: رسالت انسان در مسیر انسانیت مشخص است؛ کافی است آن را «دریافت» کنیم (با نگاهی به سیره انبیا و نظریه TIAV)
مقدمه: بسیاری از ما تمام عمر را به دنبال «رسالت» خود میگردیم، گویی چیزی را در جایی دوردست گم کردهایم. اما حقیقتِ هستیشناسانه سادهتر و شکوهمندتر است: رسالت ما اختراعکردنی نیست، بلکه «یافتنی» است. من، پروفسور محمود صالحیراد، معتقدم ریشه سرگشتگی انسان معاصر در این است که میخواهد رسالتش را «بسازد»، در حالی که باید آن را در آینه هستی «دریافت» کند.
متن اصلی: دریافت رسالت در آینه وحی و هستی در نظریه TIAV (جریان ابدی حیات)، ما معتقدیم که کل جهان بر اساس یک نقشه هوشمند در جریان است. انبیا و اولیای الهی، بزرگترین «دریافتکنندگان» این رسالت بودند. آنها نیامدند تا چیزی را به زور تغییر دهند، بلکه آمدند تا نیت انسان را با حقیقت هستی همسو کنند.
حضرت ابراهیم (ع)؛ نبرد کیفیت نیت با کمیت آتش: وقتی ابراهیم (ع) در میان شعلهها قرار گرفت، رسالت او نه در فرار از آتش، بلکه در «کیفیتِ توکل» او بود. او رسالتش را در ثباتِ نیت یافت. در نگاه هستیشناسی، او نیت خود را چنان به منبع قدرت وصل کرد که ماهیتِ آتش (کمیت فیزیکی) در برابر کیفیتِ نیت او تغییر کرد و «بَرداً و سلاما» شد.
پیامبر اکرم (ص)؛ رسالت در مسیر مکارم اخلاق: ایشان فرمودند: «انما بعثت لاتمم مکارم الاخلاق». این یعنی رسالت از پیش مشخص است: انسانیت. پیامبر (ص) مبعوث شد تا آنچه در فطرت انسان به ودیعه گذاشته شده بود را به «ظهور» برساند. در نظریه پایداری اصول، این همان بازگشت به ریشههاست.
امام حسین (ع)؛ تجلی مالکیت نیت: در ظهر عاشورا، وقتی تمام کمیتهای دنیوی (تعداد لشکریان، تجهیزات و...) علیه او بود، او با فریاد «رضاً برضائک»، مالکیت مطلق نیت خود را نشان داد. رسالت او در آن لحظه، نه پیروزی نظامی، بلکه «دریافتِ» فرمانِ وفاداری به حقیقت انسانیت بود. او نشان داد که کیفیتِ یک خونِ ریختهشده با نیت الهی، میتواند مسیر تاریخ را تا ابد تغییر دهد.
رسالت در زیستِ امروز ما (از خانه تا مدرسه): در محیطهایی که من به عنوان مشاور مدرسه حضور دارم، همواره به نوجوانان و والدین میگویم: رسالت شما صرفاً در کسب رتبه و مقام نیست. رسالت شما این است که مانند پیامبران، در هر کنشی، «انسانیت» را جستجو کنید. اگر دانشآموزی در امتحان شکست بخورد اما «صداقت» (کیفیت) را حفظ کند، او رسالت انسانیاش را یافته است، حتی اگر کمیتِ نمره او پایین باشد.
چالش و گفتگو (بخش ارتقای امتیاز ویرگول): بزرگترین مانع در دریافتِ این رسالت، هیاهوی «منِ کاذب» و ترسهای القایی است. وقتی نیت ما آلوده به جلب توجه دیگران شود، گیرندههای هستیشناسانه ما برای دریافت رسالت کار نمیکنند.
پرسش بزرگ من از شما: «در کدام لحظه از زندگیتان، فارغ از سود و زیان مادی، احساس کردید که دقیقاً در همان جایی هستید که باید باشید؟ آن لحظهای که حس کردید رسالت واقعیتان را "دریافت" کردهاید، چه کیفیتی داشت؟»
جمعبندی: رسالت ما، به ثمر نشاندنِ بذرِ آگاهی در شوره زارِ عادتهاست. کافی است یک لحظه بایستیم، نیت خود را خالص کنیم و این مسیرِ روشن را از منبع وحی و هستی «دریافت» نماییم.
۱. اگر این بازخوانی از مفهوم رسالت و سیره اهلبیت (ع)، نیت شما را بیدار کرده است، با لایک خود حمایت کنید.
۲. دیدگاه خود را درباره پیوند میان "نیت" و "رسالت" در کامنتها بنویسید؛ من به شخصه تمامی نظرات را میخوانم و پاسخ میدهم.
۳. این مطلب را برای پویندگان مسیر حقیقت ارسال کنید.
پروفسور محمود صالحی راد Professor Mahmoud Salehi Rad
