شخصیت خیالی نجات دهنده محصول

🧠 چطور شخصیت‌های خیالی می‌تونن ما رو به درک واقعی‌تر از کاربر برسونن؟

وقتی تازه وارد دنیای طراحی شدم، شنیدن واژه‌ی «پرسونا» برام یه جورایی عجیب بود. یعنی چی که ما باید برای کاربرامون شخصیت بسازیم؟ مگه قراره فیلم‌نامه بنویسیم؟ 🎬

اما بعدها فهمیدم که اتفاقاً همین «شخصیت‌های خیالی» هستن که طراحی‌هامونو از حدس و گمان خارج می‌کنن و به تجربه‌ی واقعی نزدیک‌تر می‌کنن.

پرسونا چیه؟ پرسونا در واقع یه کاراکتر خیالیه که بر اساس تحقیق واقعی از کاربرها ساخته می‌شه. یه جور خلاصه‌ی انسانی‌شده از نیازها، رفتارها و انگیزه‌های اون دسته‌ای از کاربرهایی که قراره براشون طراحی کنیم.

چرا پرسونا مهمه؟

• کمک می‌کنه از دید خودمون خارج شیم و با نگاه کاربر فکر کنیم.
• کمک می‌کنه به‌جای طراحی از روی سلیقه‌ی تیم، تصمیم‌هامون رو بر اساس داده بگیریم.
• فرآیند ایده‌پردازی رو هدفمندتر می‌کنه.
• باعث می‌شه بدونیم مثلاً «علی» اگه این فیچر رو ببینه، احتمالاً چه حسی خواهد داشت یا چی می‌گه؟

چند نوع پرسونا داریم؟
🔹 هدف‌محور: تمرکزش روی اینه که کاربر دقیقاً دنبال چه هدفیه.
🔹 نقش‌محور: بر اساس نقشی که کاربر در سازمان یا زندگیش داره.
🔹 درگیرکننده: پر از جزئیات انسانی، احساسی و داستانی برای هم‌ذات‌پنداری بیشتر.
🔹 تخیلی: بر اساس تجربه‌ی تیم، بدون تحقیق مستقیم (که خب خیلی قابل اتکا نیست، اما گاهی برای شروع خوبه).

✍️ نکته جالب اینکه ساخت پرسونا فقط چند خط نوشتن درباره‌ی یه آدم نیست. یه فرآیند دقیق داره؛ از جمع‌آوری داده و فرضیه‌سازی تا ساخت سناریوهایی که توش کاربر رو در موقعیت واقعی قرار می‌دیم.

✨ پرسوناها به ما یادآوری می‌کنن که اون‌ور طراحی، یه انسان نشسته. با نیازها، احساسات، ترس‌ها و هدف‌هاش. و ما مسئولیم که اون تجربه رو برای اون آدم، بهتر کنیم.