شاید در نگاه اول، اینکه بچهها بتونن چیزی رو دقیق شبیه الگو بکشن، نشونهی پیشرفت به نظر بیاد.
چنین نقاشی هم قشنگه، هم آسونتر، چون بچه لازم نیست فکر کنه، فقط باید خوب نگاه کنه و کپی کنه.
توی این روش با اینکه بچه ها مهارت کپی کردن رو یاد میگیرن اما اتفاقات دیگهای هم میافته:
بچه دیگه قرار نیست فکر کنه یا ایدهپردازی کنه. فقط باید سعی کنه تقلید کنه، نه خلق.
اگه نقاشی شبیه الگو درنیاد، فکر میکنه "من خوب بلد نیستم"، "من اشتباه کشیدم". کمکم از نقاشی کشیدن میترسه و زده میشه.
"نقاشی من شبیه نقاشی مربی نشد!"
"دوستم از من بهتر کشید!"
نتیجهی این مقایسه ها میشه اضطراب و دور شدن از لذتِ نقاشی.
هنر راهی برای تخلیهی احساسات و تنش ها ست.
و زبانی ست برای ارتباط با جهان بیرون، بدون استفاده از کلمات.
اما وقتی باید فقط از روی یک مدل بکشه، دیگه فرصتی برای ابراز خودش نداره.
وقتی بچهها باید شبیه الگو بکشن، یاد میگیرن که اشتباه نکن.
فرصت تجربه کردن، خراب کردن، از نو ساختن ازشون گرفته میشه. یعنی درست برعکسِ چیزی که برای خلاقیت لازم داریم.
نگرش ما اینه که کلاس نقاشی خلاق، چه آنلاین باشه چه حضوری برای بچهها فضایی امن باشه. یه جایی که بتونه فکر کنن، احساس کنن، تجربه کنه، اشتباه کنه و ساختن رو یاد بگیرن، در اصل آماده بشن برای زندگی کردن در جامعه.
ما تو کلاسهای نقاشی خلاق، به جای الگو دادن، با محرک هایی موتور ذهن بچهها رو روشن میکنیم تا دنیای ذهنی بچه ها بیاد روی کاغذ.
هر نقاشی یه داستان منحصر به فرده، همونقدر که هر بچه منحصر به فرده.
و جالبه که وقتی تو کلاسهام به بچهها این آزادی رو میدم، نقاشیهاشون دلنشینتر میشه. چون از درونشون جوشیده، کار ذهن خلاق و دستان توانمند خودشونه.
اگر شما هم دوست داری فرزندت تجربهی واقعی هنر و خلاقیت رو بچشه، خوشحال میشم همراهت باشم.
راه ارتباطی در ایتا و تلگرام:
@Salimi2211
راه ارتباطی @Salimi2211
