خورشیدی که پس از طوفان خواهد تابید.

تا همین چند سال قبل یه راسته مغازه ی قدیمی توی قم بود، که هروقت میخاستم از پیاده روی مقابلش رد بشم واقعا عذاب میکشیدم، چندتا آدم بین اون کاسبا بودن که کار به همه داشتن ...

وقتی رد میشدی و مخصوصا اگه تنها بودی حتما یه دلیلی برای مسخره کردن و خندیدن بهت پیدا می کردن.

سن من کمتر بود و واقعا آسیب پذیرتر از امروز بودم.

و هروقت میخاستم رد بشم پر از استرس میشدم چون حتی یه جمله ی کوچیکشون اگه بهم میگفتن باعث میشد کل روزم خراب بشه، وجودم پر از خشم،عصبانیت،بغض و ناامیدی میشد و در ادامه حسی از بی ارزشی بدنبالش میومد.

خیلی دوست داشتم کاش میشد اون مسیر رو با ماشین برم ولی راهی نداشت یه خیابون یک طرفه که محکوم بودم تا ازش،رد بشم و یا باید دورش میزدم و از یه مسیر خیلی خیلی طولانی تر میرفتم.

بهرحال هروقت میخاستم رد بشم از ته دلم آرزو میکردم کاش اون پسرای بی ادب منو نبینن کاش مشغول کار باشن،کاش جلوی مغازه ننشسته باشن و کلی ای کاش دیگه...

امروز چندسالی از اون روز ها گذشته،

چندسالیه شهرداری بخاطر طرحهای عمرانی جدیدش اون راسته رو بکلی خراب کرده و دیگه اون راسته وجود نداره انگار که هیچوقت نبوده.

ولی امروز من هستم ،امروز دختر قوی تری شدم،قدرتی که از دل تک تک اون لحظه ها بدست اومد.

اون لحظه ها که یادم داد خودمو بیشتر دوست داشته باشم و توی جای درست خودم قرار بگیرم.

امروز فهمیدم اون اتفاقات دقیقا دست رو نقاطی از من میذاشتن که از درون باهاشون مشکل داشتم و حتی خودم نمیدونستم.دست روی نقاطی میزاشتن که باید از اون راه شروع به درمان خودم میکردم، تا امروز به این آرامش برسم.

ولی بازم قانون جهان کار خودشو میکنه،جهان پاسخ هر رفتاری رو به درستی میده،

اینکه من که یه دختر بچه بودم از برخورد اونها پر از کینه میشدم و زندگیمو به فنا میدادم یا اینکه یاد میگرفتم چیزی که منو میرنجونه میتونه دیگرانم برنجونه ،اینکه چه کارهایی رو انجام ندم و ...

خودمو قوی تر میکردم و با شادی بازم به زندگیم ادامه میدادم انتخاب من بود و راه آینده مو میساخت ولی این هیچ تاثیری توی نتیجه عملکرد اونها هم نداشت چرا که جهان عادلانه برخورد میکرد،

من نمیدونم امروز اون آدمها کجان ولی میدونم دیگه اون راسته وجود نداره انگار که هیچوقت نبوده و من و همه اون آدمها امروز داریم نتیجه تصمیماتی که گرفتیم رو زندگی میکنیم،زیبا یا شایدم تلخ.

و تنها چیزی که قلبا بهش ایمان دارم اینه که جهانمون به سمت یه هارمونی آروم و زیبا در حال حرکته که هیچ تاریکی و زمختی و نا زیبابی در اون آینده جایی نداره و محکومه به فنا و نابودیه، و هیچ انسانی در عمق وجودش تاریک نیست ولی انتخابهاش از سر آگاهی و ناآگاهیبرای دنبال کردن تاریکیها و نازیبایی ها مشخص میکنه چه آینده ای در انتظارشه و این با هیچ قدرتی قابل تغییر نیست.❤️