
چندی قبل یکی از دوستانم که در امور سیاه کردن زندگی دیگران و
در ذکر مثالی به من گفتش که این میتونه دو جنبه داشته باشه مثلاً من دارم میرم تو خیابون زمین میخورم این کارما نمیتونه باشه چرا چون من اگه زمین نمیخوردم شاید جلوتر تصادف میکردم پس اتفاقاً زمین خوردنم باعث نجات من شده
من بهش گفتم نه این اتفاق اگر دقیقاً فرار از واقعیت میتونه باشه چرا چون در اون صحنه تو زخم میدیدی آسیبی دیدی دردی داری میکشی این چیز واقعیه که اونجا اتفاق افتاده
نه اگر که قراره اتفاق بیفته چون اگه قرار باشه اگر باشه میتونست اگر بدتری باشه که اگر زمین نمیخوردی شاید میلیاردها پول جلوتر پیدا میکردی و و
کارما مفهومی است که ریشه در آیین هندو و بودایی دارد و به اصل علت و معلول در زندگی اشاره میکند. بر اساس این اصل، هر عمل، اندیشه یا نیت انسانی بر سرنوشت و زندگی فعلی و زندگیهای بعدی او تأثیر میگذارد
تعریف و ریشه واژه کارماکلمه "کارما" به زبان سانسکریت به معنای "عمل" یا "کردار" است و بیانگر این است که هر عملی که انجام میدهیم، واکنشی به دنبال خواهد داشت؛ این واکنش میتواند مثبت، منفی یا خنثی باشد. این مفهوم به طور مفصل در متون اوپانیشادی هندو و بودا آمده است.کارما در زندگی و فلسفهدر فلسفه کارما، تمامی اعمال شما نتیجهای ایجاد میکنند که یا در همین زندگی و یا (در برخی باورها) در زندگیهای آینده بازمیگردد. به این معنا که کارهای خوب یا بد هر کس سرانجام به او بازمیگردد و نتیجه آن را تجربه میکند.انواع و تاثیرات کارماکارما مثبت زمانی رخ میدهد که نیت و اعمال شما خوب باشد و به تبع آن نتیجه مثبت خواهید گرفت؛ کارما منفی نتیجه اعمال یا نیتهای منفی است و واکنش منفی در آینده دارد. همچنین، برخی اعمال اثر قابل توجهی بر سرنوشت فرد ندارند و کارمای خنثی نام میگیرند.چکارما در زندگی روزمره و روانشناسیاز دید روانشناسی، کارما میتواند به الگوهای رفتاری و احساسی اشاره داشته باشد که در ذهن و ضمیر ناخودآگاه نقش میبندد و بر رفتارهای روزانه تاثیر میگذارد بدون آنکه فرد متوجه باشد.در مجموع، کارما به عنوان چرخهای از اعمال و نتایج شناخته میشود که علت و معلول آن زندگی هر فرد را رقم میزند.
این نگاه که اگر فردی زمین میخورد و به خودش آسیب میزند، میتواند ناشی از «کارما» یا سرنوشت قبلی باشد، تلفیقی از عقاید شرقی مثل قانون کارما و تفکر تقدیرگرایانه در فرهنگهای اسلامی و ایرانی است. برخی اعتقاد دارند که هر رویداد ناخوشایند، ممکن است حکمتی داشته باشد و اگر آن رویداد رخ نمیداد، شاید حادثهای بدتر پیش میآمد، بنابراین خداوند با آن اتفاق از مخاطرات بزرگتر جلوگیری کرده است.در توضیح معنای کارما: کارما واژهای سانسکریت به معنای «بازگشت» است و بر اساس آن، هر عملی نتیجهای برای عامل خود دارد—یعنی هر خوبی یا بدی به خود فرد برمیگردد، مشابه ضربالمثل «از هر دست بدهی از همان دست میگیری». اما این عقیده در فرهنگ اسلامی و عرفی ایران با باور به تقدیر و حکمت الهی آمیخته شده است، یعنی انسانها در حوادث به دنبال معنای پنهان و رحمت و تدبیر خداوند میگردند و فکر میکنند شاید خدا او را از اتفاقی بدتر حفظ کرده است.گاهی در داستانها یا آموزهها مثال میزنند که فردی یک بدبیاری کوچک داشته اما بعداً فهمیده اگر آن اتفاق نمیافتاد، اتفاق بسیار بدتری رخ میداد—مثلاً اگر زمین نمیخورد، ممکن بود جلوتر اتفاقی مثل تصادف با ماشین برایش رخ دهد. این نوع نگاه، بیشتر جنبه امیدبخش و آرامشدهنده دارد و به نوعی بازتاب فرهنگ ما در مواجهه با مشکلات روزمره است.

فردی که احساس میکرد حقش از لحاظ دادن سم ارث خورده شده و و عمویش حق او را پرداخت نمیکنه مانی که همان خانه ارثی قرار بود یک میدانی جلویش باز بشود آن فرد میرود به تمامی اهالی کوچه جمع نمود تا به اونا را توجیه کنه که اینجا اگه میدون بشه پارکینگ میشه و اینا باعث مشکلات برای زندگی ما میشه و و تا اونا برن شورای شهر و این اتفاق نیفته ولی در واقعیت هدفش این بود که ملک ارثی عمویش قیمتش بالا نرود
این شد مبنای مطلبی که در بالا نوشته شده