وقتی سیزده یا چهارده سالم بود خواهرم برام گیتار خرید و دقیقا یادم میاد اون روزای خریده بود که مردم داشتن چینی هارو برای سوپ خفاش و عواقبش مسخره میکردن تا اینکه این بلا سر ما و کل جهان اومد.
اولین جلسه اموزش گیتارم پیش دوست دوست خواهرم بود که مغازه گیتار فروشی داشت و اموزش هم میداد اون موقعی بود که همه ماسک میزدن دستکش دستشون میکردن هر چیزی که میخواستن بیارن خونه الکل میزدن یا میشستن(اونموقع وضعیتمون بهتر از الانمون بود خداوکیلی)
خلاصه ما با ماسک و استرس وارد مغازه طرف شدیم که بهمون گیتار یاد بده ایشون فامیلی خیلی سختی داشت برای همین بهم گفت اسی صداش کنم قرار شد یه اهنگ بهم یاد بده که منم بهت قول میدم یگانه انتخاب کردم ولی خب جلسه دومی در کار نبود اوضاع خیلی بد شد مدارس تعطیل و بعد یه مدت انلاین شد خانواده ها ترسیده بودن و منم کلاس گیتار رفتن گذاشتم کنار تااااا اینکه کرونا تموم شد خواهرم پیشنهاد کرد پیش دوستش گیتار یاد بگیرم و این اموزش هم دو جلسه بیشتر دوام نیاورد به دلیل هنرستان و زبان و کنکور و دانشگاه و سرکار وَ وَ وَ گذاشته شد کنار..
تا سه هفته پیش
نمیدونم هفته چند ام از قطعی اینترنت و بیکاری بنده میگذش
که تصمیم گرفتم خاک روی گیتار تمیز کنم(استعاره از اینکه سیم های گیتار عوض کنم و کلاس ثبت نام کنم اینبار توی یک موسسه چون خواهرم دیگه اینجا نیستش که بهم دوستای گیتاریستشو معرفی کنه )
اول از همه کاشت ناخونامو ریمو کردم اگرچه دردناک ولی خوشایند بود چون خیلیییی ترمیم گرون شده😞
و بعد سر انگشتامو از دست بدم یکی بهم بگه چراا ساز به این قشنگی چرا باید درداور باشه ؟!!!سر انگشتام سره🥲
خلاصه اینبار یه پیشرفت داشتم و اونم اینه که تا سه جلسه دوام اوردم و اتفاقی نیافتاده هنوز با اینکه نمیدونم الان توی جنگیم یا چی؟ ولی خب امیدوارم که ادامه داشته باشه به دردش عادت کنم و انگشت کوچیکم رو فرت چهارم بتونم نگه دارم
