نمی دانم چند سالم بود فقط می دانم شش یا هفت ساله بودم که در آگهی های بازرگانی یا زیر نویس برنامه های تلویزیونی یک نوشته توجهم را جلب میکرد، و آن، «در مصرف آب صرفه جویی کنید بود».
حال که سه دهه از آن زمان گذشته است مردمی را می بینم که جلوی در آپارتمان پیاده رو،ماشین و ... را با آب آشامیدنی تمیز می کنند؛ در حالی که کم آبی نسبت به آن زمان بیشتر شده است و با توجه به فضای مجازی و اطلاع رسانی بیشتر،همچنان جمله در مصرف آب صرفه جویی کنید، در حد همان جمله مانده است.
به نظرم مشکل از مردم نیست و این به دلیل اطلاع رسانی و فرهنگ سازی ضعیف است که ابتدا نیامدیم معنی کلمه صرفه جویی را مشخص کنیم و این باعث سو برداشت از سوی مردم شده است.
همیشه عادت کرده ایم ظاهر خود را آراسته نشان دهیم اما باطن را حتی گردگیری هم نکنیم.نمونه بارز این گونه رفتار را در مصرف آب،که نشان دهنده ی گوشه ای از فرهنگ و تمدن دو هزار ساله است می بینم ما مردمانی هستیم که اگر در مورد تاریخ ایران یا شهری که هستیم سخنی آورده شود از تمدن دو هزار ساله از کتیبه ی کوروش و حقوق بشر، از نوابغ، گذشتگان، مولانا و حافظ و سعدی و .... مایه میگذاریم،البته در عمل بیشتر شبیه ....(بوق ها) شده ایم.
از خودمان هیچ نداریم برای گفتن که البته برای گفتن باید در چنته چیزی داشته باشیم!
وقتی به جمله در مصرف آب صرفه جویی کنید فکر می کنم،تمام تمدن و فرهنگ کنونی را در ذهنم مجسم می کنم؛انسانهای خود خواه که برای تمیزی ظاهر محل کار و یا وسیله نقلیه، آب را هدر می دهد بدون اینکه حتی ذره ای به این فکر کند که آیندگان، از جمله فرزندان خودش و یا بستگانش و هم نوع خودش در آینده شاید دچار مشکل شوند.(خودخواهی شاخ و دم نداره)
فقط به خاطر اینکه نسل ما به پاکیزگی ظاهری آنچنان اهمیت می دهد که دیگر جان انسانها هم برایش مهم نباشد.ولی آراستگی باطنی را؟بی خیال بابا آراستگی باطنی چه کوفتیه
گاهی انسانیت با کارهای کوچک معنا پیدا می کند گاهی با کارهای ساده خدمتی بزرگ می توان به خلق کرد.انسانیت فقط در کمک به یک فرد که با مشکل دست و پنجه نرم می کند نیست گاهی با صرفه جویی در مصرف آب کمکی می کنیم و باطن خود را آراسته میکنیم.
چرا نباید به فرزندان و دوست و آشناهایمان گوشزد کنیم که باطن انسان بسیار مهمتر از ظاهر انسان است چرا نباید به آن ها گوشزد کنیم صرفه جویی در مصرف آب یعنی اینکه به نسل های آینده هم فکر می کنید و برای راحتی زندگی خودمان و انسان های دیگر، نباید فقط به فکر خودمان باشیم.با کارهای ساده یک قدم کوچک برای انسانیت برداریم برای آب برای حیات.
«نه اینکه من با فرهنگ باشم،یا من انتخاب کنم فرهنگ چیست؟ یا انسانیت چیست؟این ها فقط مواردی بودند که من حسشان کردم و درست یا غلطی وجود ندارد،فقط خواستم بنویسم.»
