در پست قبلی گفتم که بعضی وقت ها پیش میاد که هیچ کسی تا چندماه در خانه یک دختر رو نمیزنه ولی بعضی وقت ها میشه که نه یکی نه دوتا بلکه شده چندین نفر هم زمان میان در خونه یک خواهر محترم رو میزنند و اون وقت هست که موقع تصمیم گیری یک دختر و استفاده از عقل سلیمش پیش میاد، هر خانواده ای یک جور خاصی برای شروع یک خواستگاری برنامه داره، بعضی ها میگن باید پسر با خانواده اش بیاد جلو و همه چی رسمی باشه، بعضی ها میگن نه دختر و پسر بهتره که هم رو بیرون ببیند اصلا چه معنی داره ما آدرس دخترمون رو بدیم به کسی که هیچ ربطی به ما تا حالا نداشته، بعضی ها هم مثل خانواده من که به نسبت مذهبی تر اند میگن مادر بیاد دختر رو ببینه اگر پسندید دفعه بعد آقا پسر رو پدر ببینه بعد دختر و پسر هم رو ببینند(بعضی ها به این میگن روند سنگ لاخ)، بعضی از دختر ها هم که خیلی به خودشان و میزان تصمیم گیری شون اعتماد دارند میگن اول خودمون با پسر و خانواده اش صحبت کنیم مثلاً به صورت مجازی اگر به ما میخورد بعدا به خانواده عزیزمان میگیم?بعضی از آقا پسرها هم به دیدار حضوری معتقد نیستند میگن بذارید ما با دخترتون یک بار هم که شده تلفنی صحبت کنیم اگر به هم از نظر فکری می خوردیم مزاحم میشیم? روند سنگلاخ خوبی اش این بود که خیالت راحت میشد مادر داماد تو رو پسندیده و بعدا قرار نیست زیرآبت زده بشه و این که ذهنت درگیر خود شخص نمی شد که الکی امیدوار بشی ولی یک بدی داشت که خیلی از آقایان وقتی می شنیدند که برای دیدن شما باید از هفت خان مادر خودشون و پدر شما رد شن به عزت نفسشان برمیخورد و زودلفت می دادند و پیگیری نمی کردند. این روش برای دخترهایی که خواستگارهای مختلف از طیف های مختلف دارند و از دیدن آدم های زیاد خسته شدند بهتر جواب میده چون خیلی وقت ها این وسط، افراد از پروسه خود به خود حذف شوند.(حداقل بهتر از اینکه با عنوان فعلا قصد ازدواج ندارم همه ی موردها رو از سر باز کنی)
پسر در بیرون خانه و فضای آزاد هم که روش بعضی از رفقای بنده و خیلی از قشرهای جامعه است، بنوبه ی خود قابل بحث است تا قبل کرونا خوب یک تماسی بود از سوی مادرپسر به خانواده دختر و یک محلی برای دیدار حالا پارک یا یک جای مذهبی مثل امامزاده یا ...جای فانتزی تر و یک زمانی برای قرار که شاید به خوبی میتوانستند دختر و پسر هم رو ببیند نحوه راه رفتن و... رفتار فرد در محیط رو مثلاً زیر نظر بگیرند، اما بعد کرونا مورد داشتیم که از دوستم که از این جور قرارها میگذاشت پرسیدم آقا پسر رو دیدی ?کچل که نبود، میگفت یادم نمیاد فکر کنم اون هم من رو ندید می گفتم چرا می گفت من ماسک داشتم، میگفتم خوب بر میداشتی میگفت آخه موقعی که برداشتم روی نیمکت بودیم روبروش نبودم که ببینم.پیش خودم میگفتم عجب کاریه این قرارها مگه برای آشنایی اولیه نیست..
خانواده من که معتقد بودند دختر و پسر هم رو در خانه ببینند دلایلی داشتند از جمله این که فرد در جلسه اول از خیلی از جهات با خانواده طرف مقابل آشنا میشه سبک زندگی، نظم خانه، محله ی فرد و...میزان تجملاتی بودن یا ساده زیستی...ولی در خارج از خانه خوب خیلی چیزها معلوم نمیشه، بعضی وقت ها هم که تا اون حد که گفتم?.
نمیکنم روند ما درست بود ولی پیش خودم میگم شاید بهتر باشه گاهی برگردیم به مسیرهایی که شاید جزوی از گذشته باشند و ما ارزش هاشون رو درست نفهمیدیم
