کتابِ خدا

بازکردم کتابی ، که نامش قرآنِ کریم  است
همش مهر ومحبت ،برحمان ورحیم است
یکصدو چهارده  سُورعشق ، درآن هست
همه  یاد خدا،عشق به دنیایِ قدیم است

گرورق زنی ، آن قانون ازل وابدی را
هرعِلّی  درآن هست، مفتاح علیم است

نیست بدون بُرهان ،معلول بدلیل هست
درآن عدل وعدالت، پر ازرازکریم است

اِنذار وهشدار ،درآن عشق به لطیف هست
همش نام خدا ، عبد بعشق و حکیم است

گرصدبار بخوانی  ،باز بخوانی جدید است
هم عشق و امید ،هم پُر زانعام و حلیم است

راهی که درآن راه ، پر ازعشق وامید است
راهی که  میانبُر  ،صراط المستقیم است

اولش بنام الله ،  که جَلُّ وجلال است
آخرش بنام مردم،که مفتاح علیم است

سوره سبع المثانی ،که امُّ الکتاب هست
حمدوسپاسی  ، به رحمان ورحیم است

ادیانِ وحدت درآن  ، عشق به وجود است
دورویی ونفاق، کارِ مُشرکِ  رجیم است

آدم و نوح وداوود، تا بخاتم راهی است
ابراهیم وعیسا وموسی،  به کلیم است

گرورق زنی ،دومین سوره آن را
بهانه یهود وسند ..دگر پند عظیم است

آلِ عمران ونساءومائده ،انعام واعراف
جزء طُوَلند، گویاجای توراتِ قدیم است

انفال توبه قرینند، یونس وهود و یوسف
جزء مثانی ،که گویند جای انجیل رحیم است

نحل واسراء وکهف،مریم وطاها ونبی
حج ومومن،جزء مئونند ،که گویاملیم است

مابقیِ سوره ها  تابه آخر ،گویند مُفصّل
کوتاه و کوچک ،زلطف رحمان ورحیم هست

ای( ولی) زبانت قاصر ،زتوصیف کتابی است
که عِلمش بروزو ، هر آیه اش رازِ نعیم است