به نام "او"
باد نو بهاران وزیدن گرفت
خورشید رخ از پشت ابران گرفت
بتابید نور آزادی بر ایران زمین
دوران ستم کوردلان پایان گرفت
سر آمد این زمستان سرد و خالی
باری دیگر زمین رنگ بهاران گرفت
جوانه زد دانه امید این زمان
خانهی ویرانمان طرح گلستان گرفت
نباشد جای اهریمنان در این آب و خاک
برق شمشیر شاه ریشه آنان گرفت
وطواط
"کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد / یک نکته ازین معنی گفتیم و همین باشد"
(با سپاس از تیم ویرگول بابت انتشار این پست. هرچند که امیدوار بودم طور دیگری این پست را به اشتراک بگذارم اما خب، شاید این هم بخشی از ماجرا باشد)
وطواط
فروردین ۱۴۰۵
