✍🏻محمدباقر سلیمی
توی برنامهنویسی گاهی زمان خیلی مهم میشه.
یه سرور ساعتی گرفتم تا باهاش آزمایش هوشمصنوعی انجام بدم.
١٠٠ هزار تومن شارژ اولیه داره (اعتبار هدیه است).
هر ساعت که میگذره اگر سرور خاموش باشه ۵٠٠ تومن و اگر سرور رو روشن بذارم حدود ٢١ هزار تومن از شارژ، کم میشه.
از طرفی من در حال آزمایش هستم و طبیعتاً آزمون و خطا داره. خراب میکنم و دوباره باید امتحان کنم. راهی رو امتحان میکنم و نمیشه و دوباره باید راه جدیدی رو امتحان کنم.
زمان رو همه میدونیم که همیشه مهمه، اما گاهی اهمیتش خیلی واضحتر میشه.
گذر زمان، یه وقتایی یواشکیه و خبردار نمیشیم و یه وقتایی داریم میبینیم که قطرهقطره از منابعمون مصرف میشه.
گذر زمان، طبیعیه ولی هرچه قدردانتر باشیم هدایای این گذر زمان به ما بیشتره.
قدردانی از گذر زمان، با «استفاده» هست.
استفاده، با نگاهِ به «آینده» هست.
آینده، با «تلاش و رسیدگی» بهدست میاد.
سرورِ ساعتی که کرایه کردم، درِ گوشم اینا رو گفت.
