میدونم خوب هم ... توضیح

در پست اخر مطالب رو میزارم برای تحلیل خاطراتم که چرا با زبان کوچه خیابان و اصطلاعات عامیانه و اینکه با یک تن و دوسر نقش ادا کردم ودشمن در گوشه گوشه گذر زمان از یک نوع رو ش برای اختلافات ببین مردم استفاده کرد واز نادونی و اشتباهات که انتها نداشت در بین مسولین..... و دزدان سرمایه و تحریم های بنا حق علیه ایران شد باعت خون های به نا حق بین ایرانیان شدن امید وارم با این جنگ که درگیر ان هستیم متوجه خباثت دشمن شده باشیم و سعی کنیم با اراده ای که بیشتر ایرانیان در جان فدایی برای ایران دارن برای وطن... و رفتار دشمن در کشتار مردم و نیت بدشان در چند تیکه کردن موطن ما...که به ان اعتراف نیز کردن برای همه ما روشن شده باشد که غیر ان تفکر کنیم خردمندی نیست مابایداشتباهات خودمان نیزقبول کنیم یقینا دزدان اقتصادی جاسوسان در اینده نزدیک مجازات میشوند که خواست مردم کف خیابان میباشند... اگر در جایی از ادب دور شدم مرا ببخشید گاهی زهر باعث شفاست