«ایرانِ عزیز…تهرانِ دوستداشتنی…به یاد و نیابت از شهدای مظلوم جنگ ۱۲ روزه، میخواهم دور تهران را رکاب بزنم. همانگونه که آنان روزی گرداگرد این شهر ایستادند و با ایثار و جانفشانی از مردم و میهن دفاع کردند، امروز من با چرخهای دوچرخه پیمان میبندم که یادشان را زنده نگه دارم. این رکابزنی ادای دِینی کوچک در برابر عظمت فداکاریهای بزرگ آنان است؛ مسیر من ادامه راهی است که آنها با خون خود روشن کردند.»
